தவறான ஊடக அறிக்கையொன்று எவ்வாறு பொது கோபத்தைத் தூண்டி, தவறான தகவல்களைப் பரப்பி, சமூக பதற்றங்களை ஆழப்படுத்தியது என்பதையும், ‘போலி செய்தி’க்கு உள்ள உண்மையான விளைவுகளையும் ஆராயும் விசாரணை

மனேஷ்கா போர்ஹாம் மற்றும் பி. நிரோஷ் குமார்
வல்வெட்டித்துறை

ஒருகாலத்தில் எல்.டி.டி.இ. தலைவர் வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படும் நிலத்தின் இன்றைய நிலை

“பிரபாகரனின் வீடு புதுப்பிக்கப்பட்டு அவரது சகோதரிக்கு ஒப்படைக்கப்படுகிறது!”
என்று கடந்த வாரம் ஒரு சிங்கள நாளிதழில் வெளியான தலைப்பு, சமூக ஊடகங்களில் காட்டுத்தீ போலப் பரவியது. அதைவிட ஒரு படி மேலே சென்று, இன்னொரு ஊடகம்,
“பிரபாகரனின் வீடு பொதுமக்கள் பார்வைக்காக மீளமைக்கப்படுகிறது”
என்று அறிவித்தது.

இந்த பரபரப்பின் மத்தியில், ஆரம்பத்தில் வெளியான செய்தி இணையத்தில் மெதுவாக மாறியது. “பிரபாகரனின் வீடு புதுப்பிக்கும் முன்மொழிவு நிறைவேற்றப்பட்டது!” என்ற புதிய வடிவம் பரவத் தொடங்கியது. எந்த ஆதாரமும் இன்றி, இந்த ‘புதுப்பிப்பு’ அரசு நிதியால் மேற்கொள்ளப்பட்டு, பின்னர் கொல்லப்பட்ட எல்.டி.டி.இ. தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் சகோதரிக்கு ஒப்படைக்கப்படும் எனக் கட்டுரை குறிப்பிட்டது.

இந்த அனைத்தும் வல்வெட்டித்துறை நகர சபை உருவாக்கிய திட்டத்தின் கீழ் நடைபெறுவதாகவும் கூறப்பட்டது. இந்த முடிவுக்குப் பொறுப்பாக, நகர சபை தலைவர் எம். கே. சிவாஜிலிங்கம், பிரபாகரனின் தொலைதூர உறவினர் எனவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. மேலும், இன்றும் வீடு அங்கு இருப்பது போல் தோற்றமளிக்கும் ஒரு புகைப்படமும் அந்த செய்திகளுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது.

ஒரு தலைப்பாக ஆரம்பித்த செய்தி, விரைவில் ஊகங்களாலும் கோபத்தாலும் நிரம்பிய புயலாக மாறியது. அச்சு ஊடகப் பக்கங்களை விட்டு, கட்டுப்பாடற்ற இணைய வெளியில் நுழைந்த பின், ஒரு செய்தி எவ்வாறு தனக்கென ஒரு வாழ்க்கையை உருவாக்கிக் கொள்கிறது என்பதற்கான தெளிவான உதாரணமாக இது மாறியது.

தென்னிலங்கையில் எழுந்த உடனடி கோபம்

குறைந்தபட்சம் ஒரு சிங்கள மொழி பாரம்பரிய ஊடகத்தில் வெளியான இந்த செய்திகள், தென்னிலங்கையில் உள்ள ஆன்லைன் தளங்கள் மூலம் பெரிதும் பரப்பப்பட்டன. அதன் தாக்கம் உடனடியானது. தென்னிலங்கையில் பொதுமக்கள் மத்தியில் கடும் கோபம் உருவானது.

பல வெளிப்படையான இடைவெளிகள், சந்தேகத்திற்குரிய கூற்றுகள் இருந்தபோதும், ஒரு பிரதான ஊடகம் வெளியிட்ட தலைப்புகள், டிஜிட்டல் ஊடகங்களாலும், எதிர்க்கட்சிகளுடன் இணைந்த அரசியல் செயற்பாட்டாளர்களாலும் தீவிரமாகப் பகிரப்பட்டன. நாட்டின் 78வது சுதந்திர தினத்தை ஒட்டி இவை வெளியானது, சர்ச்சையை மேலும் பெரிதாக்கியது.

“நாம் செய்த தியாகங்கள் அனைத்துக்கும் என்ன அர்த்தம்? எல்லாம் வீணாகிவிட்டதா?”
என்று இலங்கை இராணுவத்தின் ஒரு மேஜர் ஜெனரல் கேட்டார். அவர் அந்த செய்திகளை முழுமையாக நம்பியிருந்தார். அந்தக் கட்டுரைகளில் குறைந்தபட்சம் இரண்டு, பிரபல பத்திரிகையாளர்களால் எழுதப்பட்டவை; அவர்களில் ஒருவர் நீண்டகாலப் போரில் முக்கிய பங்கு வகித்த முன்னாள் இராணுவ அதிகாரிகளை அடிக்கடி நேர்காணல் செய்பவரும் ஆவார். அவரது குரலில் இருந்த ஏமாற்றம் தெளிவாக இருந்தது. அதே நேரத்தில், பொதுமக்கள் சமூக ஊடகங்களில் அரசாங்கத்தை கடுமையாக விமர்சித்தனர்.

பின்னர் வெளிவந்த உண்மை

ஆனால், பின்னர் தெரிய வந்தது என்னவெனில், இந்த செய்திகளில் பல தவறுகள், தவறான தகவல்கள், சில நேரங்களில் வெளிப்படையான பொய்களும் இருந்தன.
இது வடக்கு தொடர்பான செய்திகளைச் சரியாகச் செய்தியளிக்க தென்னிலங்கை ஊடகங்கள் நீண்ட காலமாகத் தவறி வருவதன் விளைவா, உண்மைச் சரிபார்ப்பு இல்லாமையா, அல்லது திட்டமிட்ட திரிபாக்கலா என்பதைக் கூற முடியாது.

ஆனால் ஒன்று மட்டும் தெளிவு: சேதம் உடனடியாக ஏற்பட்டது; அதன் தாக்கம் பரவலானது.
சமூக ஊடகங்களில், தவறான தகவல்களுக்கு இறக்கைகள் கிடைக்கின்றன. உண்மை, அதற்குப் பின்னால் நடந்து வர வேண்டிய நிலை. அது வந்து சேரும் போது, சேதம் ஏற்கனவே நிகழ்ந்துவிட்டிருக்கும்.

இந்தப் பின்னணியில், ஊடகங்கள் முன்வைத்த கூற்றுகளைத் திறந்து ஆராய்வது அவசியம். ஏனெனில், பத்திரிகையாளர்களுக்கும் பாரம்பரிய ஊடகங்களுக்கும், குறிப்பாக உணர்ச்சிவசப்படக்கூடிய விவகாரங்களில், உண்மையைச் சரிபார்த்து துல்லியமாகத் தெரிவிக்க வேண்டிய கடமை உண்டு.

சர்ச்சையின் மையம்: அந்த வீடு

இந்த விவகாரத்தின் மையத்தில் இருப்பது, வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் மூதாதையர் வீடு.
ஒருகாலத்தில், வடக்கு கடற்கரை நகரமான வல்வெட்டித்துறையின் ஆலடி லேனில் உள்ள அமைதியான குடியிருப்புப் பகுதியில், ஐந்து பேர்ச் நிலத்தில் அமைந்த, ஒரு மாடி பாரம்பரிய வடக்கு வீடு ஒன்று இருந்தது.

இன்று, ‘ரசிந்தன் மணல்’ என அழைக்கப்படும் அந்த நிலம், தற்போது மத்தியாபரணம் ஜெகதீஸ்வரி (76) என்பவருக்குச் சொந்தமானது. அவர் கொல்லப்பட்ட எல்.டி.டி.இ. தலைவர் பிரபாகரனின் சகோதரி; தற்போது இந்தியாவில் வசித்து வருகிறார். இந்த நிலம், அவரது திருமணச் சீதனமாக பெற்றோரால் வழங்கப்பட்டது.

இந்த நிலம் தற்போது, வல்வெட்டித்துறை நகர சபையின் முன்னாள் தலைவர் நடராஜா ஆனந்தராஜ் அவர்களால் பராமரிக்கப்படுகிறது. அவர் ஜெகதீஸ்வரியின் சார்பில் அதிகாரப்பூர்வ ஆணையுடன் செயல்படுகிறார்.

மீடியாவில் பரப்பப்பட்ட படங்களுக்கு மாறாக, பிரபாகரன் வளர்ந்த அந்த வீடு இன்று இல்லை.
1987ஆம் ஆண்டில் ஆயுத மோதலின் போது அது சேதமடைந்தது; அதற்கு முன்பே குடும்பம் அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறியிருந்தது.

2010 ஏப்ரலில் வெளியான BBC தமிழ் செய்தியின்படி, இலங்கை இராணுவம் அந்த வீட்டை முழுமையாக இடித்து அழித்தது. இன்று அங்கு உள்ளது வெறுமனே ஒரு காலி நிலமும், சுவர் ஒன்றின் ஓர் பகுதியும் மட்டுமே. அந்த இடத்தில், இரண்டு பதாகைகள் தொங்குகின்றன: ஒன்று மறைந்த எல்.டி.டி.இ. தலைவரின் 71வது பிறந்தநாளை வாழ்த்துவது; மற்றொன்று, ஒருகாலத்தில் அங்கு இருந்த வீட்டின் புகைப்படத்தை காட்டுவது.

“முன்மொழிவு” என்ற பெயரில் ஏற்பட்ட குழப்பம்

ஊடகங்களில் பெரும்பாலான செய்திகள், பிப்ரவரி 2ஆம் தேதி வல்வெட்டித்துறை நகர சபைக்கு, மூதாதையர் வீட்டைப் புதுப்பித்து, பிரபாகரனின் சகோதரிக்கு ஒப்படைக்க முன்மொழிவு ஒன்று சமர்ப்பிக்கப்பட்டதாகக் கூறின.

ஒரு சிங்கள நாளிதழ், அந்த முன்மொழிவு நகர சபை தலைவர் சிவாஜிலிங்கம் அவர்களால் முன்வைக்கப்பட்டதாகவும், உலகின் பல தலைவர்களின் வீடுகள் பாதுகாக்கப்படுவது போல, இதையும் எதிர்கால தலைமுறைக்காகப் புதுப்பிக்க வேண்டும் என அவர் கூறியதாகவும் செய்தி வெளியிட்டது. ஆனால் இவை உண்மையல்ல.

உண்மையில், அது ஒரு கட்டிட அனுமதி கோரிக்கை மட்டுமே. நில உரிமையாளரான ஜெகதீஸ்வரியின் சார்பில், நடராஜா ஆனந்தராஜ் சமர்ப்பித்த அந்த விண்ணப்பம், ஒரு இரண்டு மாடி சமூக பயன்பாட்டு ஆய்வு மண்டபம் மற்றும் நூலகம் கட்டுவதற்கானது.
அது, பழைய வீட்டைப் புதுப்பிப்பதற்கோ, மீளமைப்பதற்கோ அல்ல; ஏனெனில் அந்த வீடு இனி இல்லை.

சிவாஜிலிங்கம், தன்னிடம் கூறப்பட்ட மேற்கோள்களை முழுமையாக மறுத்தார்.
“அவை முற்றிலும் தவறானவை. நான் எந்த முன்மொழிவையும் முன்வைக்கவில்லை” என்றார் அவர்.
நகர சபை, சமர்ப்பிக்கப்பட்ட விண்ணப்பத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே செயல்பட முடியும்; நில உரிமையாளரின் முடிவே இறுதி என்றார்.

அரசு நிதி? – மறுக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டு

இந்த கட்டுமானத்திற்கு அரசு அல்லது வரிப்பண நிதி பயன்படுத்தப்படும் என்ற ஊகமும் பரவியது. ஆனால், நில உரிமையாளருக்கு நெருக்கமான தரப்புகள், இந்தக் கட்டிடம் தனியார் செலவிலும், நன்கொடைகளின் மூலமும் மட்டுமே கட்டப்படும் என உறுதிப்படுத்தின.

“நகர சபை நிதியை பயன்படுத்துவது குறித்து எந்த விவாதமும் நடைபெறவில்லை” என நகர சபை உறுப்பினர் மயூரன் தெரிவித்தார்.

உண்மையான சேதம் எங்கே?

உண்மை இப்போது தெளிவாகியுள்ளது. ஆனால், சேதம் ஏற்கனவே நிகழ்ந்துவிட்டது.
இந்தப் போன்ற தவறான செய்திகள், அரசியல் நோக்கத்திற்காக திரிபாக்கப்பட்டு பரப்பப்படும்போது, அவை வெறும் தவறான தகவல்களாக மட்டுமல்ல; சமூகங்களுக்கிடையிலான நம்பிக்கையை சிதைக்கின்றன, போரின் பழைய காயங்களை மீண்டும் திறக்கின்றன, நல்லிணக்கத்தின் பாதையை மேலும் கடினமாக்குகின்றன.

17 ஆண்டுகள் கடந்தும், போரின் புண்கள் இன்னும் ஆறாத சமூகத்தில், ஒரு தலைப்பின் விலை கிளிக்குகளிலும் கோபத்திலும் மட்டும் அளவிடப்பட முடியாது. அது அமைதி, பரஸ்பர மரியாதை, மற்றும் உண்மையான சமாதானப் பயணத்திற்கு ஏற்படுத்தும் பின்னடைவுகளால் அளவிடப்பட வேண்டும்.