சபாநாயகர் டாக்டர் ஜகத் விக்ரமரத்னே மீது CIABOC விசாரணை தொடங்கியுள்ள நிலையில், இலங்கையின் அரசியல் கலாச்சாரத்தில் அடிக்கடி எழும் ஒரு அடிப்படை கேள்வி மீண்டும் முன்வருகிறது: சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமமானவர்களா, அல்லது அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் விசேட பாதுகாப்பு பெற்றவர்களா?

தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP) அரசாங்கம், ஊழலுக்கு எதிரான அரசியல் இயக்கமாக தன்னை முன்வைத்து ஆட்சிக்கு வந்தது. கடந்த அரசியல் ஒழுங்குகள் அதிகாரத்தைப் பாதுகாக்க ஊழல் விசாரணைகளை தாமதப்படுத்தியதாகவும், அரசியல் வசதிக்கேற்ப சட்டம் பயன்படுத்தப்பட்டதாகவும் அது கடுமையாக விமர்சித்தது. அந்த அரசியல் பின்னணியில்தான், இப்போது சபாநாயகர் விவகாரம் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

NPP-யின் நிலைப்பாடு தெளிவாகக் கூறப்படுகிறது: CIABOC விசாரணை முடியும் வரை காத்திருக்க வேண்டும். நடைமுறை ரீதியில் இது சரியான வாதமாக இருக்கலாம். ஆனால் அரசியல் ரீதியில் இது போதுமானதா என்பது தான் கேள்வி.

இலங்கையின் வரலாற்றில், ஊழல் விசாரணைகள் அரசியல் கவசமாக பயன்படுத்தப்பட்ட பல முன்னுதாரணங்கள் உள்ளன. “விசாரணை நடைபெறுகிறது” என்ற சொல்லே, பல சந்தர்ப்பங்களில் அரசியல் பொறுப்பிலிருந்து தப்பிக்க உதவும் ஒரு வசதியான காரணமாக மாறியுள்ளது. இந்தப் பின்னணியில், சபாநாயகர் போன்ற உயரிய அரசியல் பதவியில் இருக்கும் ஒருவர் மீது விசாரணை நடைபெறும் போது, அவர் பதவியில் தொடர்வது அரசின் சொந்த ஊழல் எதிர்ப்பு வாக்குறுதிகளையே பலவீனப்படுத்தும் அபாயம் உள்ளது.

வடக்கு–கிழக்கு மக்களுக்கு, இந்த விவகாரம் ஒரு தனிப்பட்ட அரசியல் சச்சரவாக மட்டும் தெரியாது. அரசியல் அதிகாரம், சட்டம், மற்றும் பொறுப்புணர்ச்சி ஆகியவை எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதற்கான இன்னொரு சோதனையாகவே இது பார்க்கப்படுகிறது. கடந்த காலங்களில், அரசின் உயர்மட்டங்களில் உள்ளவர்கள் மீது விசாரணைகள் தொடங்கினாலும், அவை முடிவற்ற தாமதங்களில் கரைந்துபோன அனுபவம் இப்பகுதி மக்களுக்கு நன்கு தெரியும்.

SJB முன்வைக்கும் வாதம்—விசாரணை நடைபெறும் போது சபாநாயகர் பதவியில் தொடர்வது பொருத்தமற்றது—ஒரு அரசியல் கோணத்திலான அழுத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் அதே நேரத்தில், அது அரசியல் நெறிமுறைகள் (political ethics) பற்றிய ஒரு நியாயமான கேள்வியையும் எழுப்புகிறது. குற்றம் நிரூபிக்கப்படும் வரை ஒருவர் குற்றவாளி அல்ல என்பது சட்டக் கோட்பாடு. ஆனால் அரசியல் பதவிகள், குறிப்பாக சபாநாயகர் போன்ற பதவிகள், சட்டத்தைக் காட்டிலும் உயர்ந்த நெறிமுறைகளை கோருகின்றன.

NPP அரசாங்கத்தின் சோதனை இங்கே தொடங்குகிறது. அது சட்ட நடைமுறைகளுக்கு மட்டும் கட்டுப்பட்ட அரசாக இருக்கப் போகிறதா? அல்லது சட்டத்துடன் சேர்த்து அரசியல் பொறுப்புணர்ச்சி மற்றும் நெறிமுறைகளையும் நடைமுறைப்படுத்தும் அரசாக மாறப்போகிறதா?

CIABOC விசாரணை எவ்வாறு முடிவடையும் என்பது இன்னும் தெரியவில்லை. ஆனால் அந்த விசாரணை நடைபெறும் காலத்தில் அரசாங்கம் எடுக்கும் நிலைப்பாடுகளே, அதன் ஊழல் எதிர்ப்பு அரசியலின் உண்மையான அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்தும்.
சட்டம் தனது பாதையில் செல்லட்டும் என்பது ஒரு பதில்.
அரசியல் நெறிமுறைகள் தங்கள் பாதையில் செல்லட்டும் என்பது இன்னொரு, இன்னும் கடினமான பதில்.

NPP எந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது என்பதே, அதன் அரசியல் நம்பகத்தன்மையை வரையறுக்கும்.