புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கான ஒரு அழைப்பு**

Towards an Unarmed Peace – A Call to the Tamil Diaspora

உலக அமைதி தினத்தை முன்னிட்டு போப் லியோ வழங்கிய
“ஆயுதமற்றதும் ஆயுதநீக்கத்தை நோக்கியதும் ஆன அமைதி”
என்ற செய்தி, இலங்கைக்குள் மட்டுமல்ல —
உலகம் முழுவதும் வாழும் புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கும்
ஆழமான பொருள் கொண்டதாக உள்ளது.

2009 ஆம் ஆண்டில் போர் முடிந்ததாக அறிவிக்கப்பட்டாலும்,
போரின் விளைவுகள் இன்னும் முடிவடையவில்லை.
அவை இன்று:

• இராணுவமயமாக்கல்

• நில ஆக்கிரமிப்பு

• நீதியின்மை

• நினைவழிப்பு (erasure of memory)

என்ற வடிவங்களில் தொடர்கின்றன.

இந்தச் சூழலில்,
புலம்பெயர் தமிழர்கள் அமைதியை எவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறார்கள்?
அது வெறும் ஆயுத மௌனமா —
அல்லது நீதி நிறைந்த, மனித உரிமைகள் உறுதி செய்யப்பட்ட அமைதியா?

போருக்குப் பிறகும் நீங்காத இராணுவம்

போருக்குப் பிறகு பல ஆண்டுகள் கடந்தும்,
வடக்கு – கிழக்குப் பகுதிகள் இன்னும் இராணுவ கட்டுப்பாட்டிலேயே உள்ளன.

• தனியார் தமிழர் நிலங்கள்

• முழுக் கிராமங்கள்

• மீன்பிடி, விவசாயம் போன்ற வாழ்வாதாரங்கள்

👉 இன்னும் முழுமையாக மக்களிடம் திருப்பித் தரப்படவில்லை.

இதன் விளைவாக,
உள்ளூர் தமிழர்கள் தங்கள் சொந்த நிலத்திலேயே அந்நியர்களாக
உணர வேண்டிய நிலை தொடர்கிறது.

பல புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கு,
இது வெறும் செய்தி அல்ல —
👉 அது குடும்ப நினைவு, சொந்த ஊர், இழப்பு, இடம்பெயர்வு
என்ற அனுபவத்தின் தொடர்ச்சியே.

இரு சமூகங்கள் – இரு நினைவுகள்

இலங்கையில்,

• பெரும்பான்மை சமூகத்தின் ஒரு பகுதி
  👉 இராணுவத்தை “போர்வீரர்கள்” எனப் பார்க்கிறது.

• தமிழர் சமூகத்தின் பெரும்பகுதி
  👉 இராணுவத்தை “ஆக்கிரமிப்பு படை” என அனுபவிக்கிறது.

இந்த நினைவுகளின் பிளவு (memory divide)
நல்லிணக்கத்திற்கு மிகப் பெரிய தடையாக உள்ளது.

புலம்பெயர் தமிழர்கள்,
இந்தப் பிளவை உலக மேடைகளில் எடுத்துச் செல்லும்
முக்கிய சாட்சிகளாக இருக்கிறார்கள்.

அஹிம்சை: ஒரு மறக்கப்பட்ட ஆயுதம்

போப் லியோ,
யேசு ஆயுதமற்ற போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார் என நினைவூட்டுகிறார்.

இது புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கான முக்கியமான சிந்தனை:

👉 நமது வரலாறு ஆயுத எதிர்ப்பால் மட்டுமே எழுதப்பட்டதா?
👉 அஹிம்சை, சிவில் எதிர்ப்பு, நேரடி மக்கள் போராட்டங்கள்
போதுமான அளவு மதிப்பிடப்பட்டுள்ளனவா?

இலங்கையில்:

• இரணைத்தீவு மக்கள்

• மலையக தமிழ் தொழிலாளர்கள்

👉 அஹிம்சை நேரடி நடவடிக்கைகள் மூலம்
நிலம், உரிமை, மரியாதையை மீட்டுள்ளனர்.

புலம்பெயர் சமூகங்கள்,
இந்த அனுபவங்களை உலகளவில் பரப்பி,
அஹிம்சையை அரசியல் மொழியாக மாற்றும்
பொறுப்பை ஏற்க முடியும்.

நீதி இல்லாமல் அமைதி இல்லை

புலம்பெயர் தமிழர்கள் அடிக்கடி சந்திக்கும் கேள்வி:

“போர் முடிந்துவிட்டதே, இன்னும் ஏன் பழையதை கிளறுகிறீர்கள்?”

இந்தக் கேள்விக்கான பதில் தெளிவானது:

👉 உண்மை அங்கீகரிக்கப்படாதபோது
👉 காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி வழங்கப்படாதபோது
👉 நிலம், வாழ்வு, மரியாதை திருப்பித் தரப்படாதபோது

அமைதி என்பது வெறும் மௌனமாகவே இருக்கும்.

போப் பால் VI கூறியது போல:

“நீதி இல்லாமல் அமைதி இல்லை.”

இந்த உண்மை,
புலம்பெயர் தமிழர்களின் அரசியல் செயல்பாட்டிற்கே அடிப்படை.

புலம்பெயர் சமூகத்தின் பங்கு

புலம்பெயர் தமிழர்கள்:

• சர்வதேச ஊடகங்களை அணுக முடியும்

• அரசாங்கங்களை லாபியிங் செய்ய முடியும்

• ஐ.நா. போன்ற அமைப்புகளுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியும்

👉 இந்த வலிமை:

• பழிவாங்கலுக்காக அல்ல

• ஆயுத மோதலை மீட்டெடுக்க அல்ல

👉 நீதி, நினைவு, மனித உரிமைகள், ஆயுதநீக்கம்
என்ற அடிப்படையில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

போப் லியோ வலியுறுத்தும்
ஆயுதநீக்கம் என்ற கருத்து,
தமிழர் அரசியல் சிந்தனையிலும்
புதிய விவாதங்களைத் திறக்க வேண்டும்.

ஆன்மீகம் + அரசியல்

போப் லியோ:

“ஆன்மீகமும் அரசியலும் பிரிக்க முடியாதவை”

என்று மறைமுகமாக வலியுறுத்துகிறார்.

புலம்பெயர் தமிழர் சமூகத்தில்:

• மதம் தனிப்பட்டது

• அரசியல் வேறு

என்ற பார்வை பொதுவானது.

ஆனால்:
👉 அநீதியை எதிர்க்கும் ஆன்மீகம் தான் உயிருள்ள ஆன்மீகம்.
👉 மனித மரியாதையை மையமாகக் கொண்ட அரசியலே நீதியான அரசியல்.

எதிர்கால அமைதி: புலம்பெயர் தமிழர்களிடமிருந்து

இலங்கையின் எதிர்கால அமைதி:

• கொழும்பிலிருந்து மட்டும் தீர்மானிக்கப்படாது

• ரோமிலிருந்தும் மட்டும் வராது

👉 லண்டன், டொரண்டோ, பாரிஸ், ஒஸ்லோ, சிட்னி
போன்ற நகரங்களிலும் அது வடிவமைக்கப்படுகிறது.

புலம்பெயர் தமிழர்கள்:

• நினைவுகளை காக்கிறார்கள்

• நீதியை வலியுறுத்துகிறார்கள்

• உலகின் கவனத்தை ஈர்க்கிறார்கள்

இந்தச் சூழலில்,
ஆயுதமற்ற அமைதி என்பது
மறப்பை அல்ல —
👉 நியாயமான நினைவையும், சம உரிமையையும்
அடிப்படையாகக் கொண்ட அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

இறுதிக் கேள்வி

போப் லியோ கேட்கிறார்:

“உண்மையான அமைதி என்றால் என்ன?”

புலம்பெயர் தமிழர்கள் இதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய காலம் இது:

👉 அது ஆயுத மௌனமா?
👉 அல்லது நீதி, நினைவு, மரியாதை, மனித உரிமைகள்
அனைத்தும் உள்ள அமைதியா?

இந்தப் பதிலே,
இலங்கையின் எதிர்காலத்தையும்
தமிழ் சமூகத்தின் அரசியல் பாதையையும்
தீர்மானிக்கும்.