‘டிட்வா’ புயல் இலங்கையின் கடற்கரை மற்றும் உள்நாட்டுப் பகுதிகளை ஊடறுத்துச் சென்றபோது, அது வெறும் வீடுகள், சாலைகள், பாலங்களை மட்டுமல்ல; நாட்டின் பொருளாதார மீட்பு முயற்சியையும் கடுமையாக சோதித்தது. கட்டமைப்புகள் சிதைந்தன, வாழ்வாதாரங்கள் முறிந்தன, ஏற்கெனவே நிதி ஒடுக்கத்தில் இருந்த அரசின் செலவுத்திட்டம் மேலும் அழுத்தத்தை எதிர்கொண்டது. இந்தச் சூழலில், சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) இலங்கையுடன் தனது ஒருமைப்பாட்டை மீண்டும் உறுதி செய்து, Extended Fund Facility (EFF) ஒப்பந்தத்தின் கீழ் தொடர்ந்த ஆதரவை வழங்கத் தயாராக இருப்பதாக அறிவித்துள்ளது. அதே நேரத்தில், IMF கடன் வளங்கள் எவ்வாறு, எதற்காக, யாருக்காக பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதைக் குறித்த ஒரு நுட்பமான அரசியல்–சமூக விவாதமும் தீவிரமடைந்துள்ளது. அந்த விவாதத்தின் மையத்தில் இப்போது ஒரு புதிய கேள்வி எழுகிறது: புயலால் சேதமடைந்த பௌத்த விகாரைகள் மற்றும் மதத் தளங்களின் மறுசீரமைப்பு, IMF ஆதரவுடன் மேற்கொள்ளப்படும் மீட்பு முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாக இருக்க முடியுமா என்பதே அது.

இலங்கைக்கான IMF மிஷன் தலைவர் எவன் பாப்பஜியோர்ஜியூ தலைமையிலான குழு, ஜனவரி 22 முதல் 28 வரை இலங்கையில் தங்கி ‘டிட்வா’ புயலின் பொருளாதார மற்றும் சமூக தாக்கங்களை மதிப்பீடு செய்தது. இந்த விஜயத்தின் போது, அரசின் நிதி பதிலடி நடவடிக்கைகள், நாணயக் கொள்கை மீதான தாக்கங்கள், வங்கி மற்றும் நிதித் துறை நிலைத்தன்மை, மீட்பு மற்றும் மறுகட்டமைப்புக்கான நிதி தேவைகள் குறித்து IMF குழு விரிவாக ஆராய்ந்தது. IMF வெளியிட்ட அறிக்கையில், இலங்கை மீண்டும் கட்டியெழுப்பும் போது இதுவரை சாதித்த நிதி மற்றும் கடன் நிலைத்தன்மை முன்னேற்றங்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என தெளிவாக வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது.

‘டிட்வா’ புயலால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் வீடுகள், பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் மட்டுமல்ல; பல பௌத்த விகாரைகள், தியான மண்டபங்கள் மற்றும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் கொண்ட மதத் தளங்களும் சேதமடைந்துள்ளன. கிராமப்புறங்களில் விகாரைகள் ஆன்மீக மையங்களாக மட்டுமல்ல, சமூக உதவி விநியோக மையங்களாகவும், பேரழிவுக்குப் பிந்தைய தற்காலிக தங்குமிடங்களாகவும் செயல்பட்டன. இந்தப் பின்னணியில், அரசின் சில வட்டாரங்களில் மதத் தளங்களின் மறுசீரமைப்பு சமூக மீட்பின் ஒரு அங்கமாக பார்க்கப்பட வேண்டும் என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது.

IMF-இன் EFF ஒப்பந்தம் மத நிறுவனங்களுக்கு நேரடியாக நிதி ஒதுக்குவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல. அது அரச நிதி ஒழுக்கம், கடன் நிலைத்தன்மை மற்றும் கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களை மையமாகக் கொண்ட ஒரு திட்டம். இருப்பினும், IMF அண்மைக் காலங்களில் “social spending”, “community resilience”, “inclusive recovery” போன்ற சொற்களை அதிகமாக பயன்படுத்தத் தொடங்கியிருப்பது, அரசுக்கு ஒரு விளக்கப் பரப்பை உருவாக்குகிறது. இதன் மூலம், சில திட்டங்கள் சமூக உட்கட்டமைப்பு என்ற வரையறையின் கீழ் சேர்க்கப்படலாம் என்ற அரசியல் வாசிப்பு உருவாகிறது.

அரசு வட்டாரங்களில் பேசப்படும் கருத்து இதுவாக உள்ளது. புயலால் சேதமடைந்த விகாரைகள் அந்தப் பகுதி மக்களின் சமூக வாழ்வுடன் பின்னிப் பிணைந்தவை. அவற்றின் மறுசீரமைப்பு உளவியல் மீட்பு, சமூக ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் பேரிடர் கால ஆதரவு வலையமைப்புகளை வலுப்படுத்தும் பல பரிமாணங்களை கொண்டது. எனவே, அவற்றை “பொது உட்கட்டமைப்பு” என்ற வரையறையின் கீழ் சேர்க்க முடியும் என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது.

ஆனால் IMF இந்த விவகாரத்தில் மிகவும் தெளிவான ஒரு எச்சரிக்கையை முன்வைக்கிறது. அனைத்து செலவுகளும் Public Financial Management Act-க்கு இணங்க, முழுமையான வெளிப்படைத்தன்மையுடனும் கணக்கெடுப்புக்குட்பட்டவையாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதே அதன் நிலைப்பாடு. IMF நிதி அரசியல் அல்லது மதச் செல்வாக்கின் அடிப்படையில், கணக்குத் தணிக்கைக்கு அப்பால் பயன்படுத்தப்படுவதை அது ஏற்றுக்கொள்ளாது. இதன் காரணமாக, விகாரைகள் தொடர்பான எந்தவொரு திட்டமும் தெளிவான சேத மதிப்பீடு, பொதுநல பயன்பாட்டுக்கான நியாயம் மற்றும் வெளிப்படையான ஒப்பந்த நடைமுறைகளை கட்டாயமாக பூர்த்தி செய்ய வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.

IMF மிஷன் தலைவர் பாப்பஜியோர்ஜியூ, புயலால் அளவுக்கு மீறாக பாதிக்கப்பட்ட ஏழை மற்றும் பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்களை பாதுகாக்க சமூக பாதுகாப்பு வலைகளை வலுப்படுத்த அரசாங்கம் உறுதி கொண்டுள்ளதாக குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால் இலங்கையில் சமூக பாதுகாப்பு, மத அடையாளம் மற்றும் அரசியல் ஆதரவு ஆகிய மூன்றும் பல நேரங்களில் ஒன்றுடன் ஒன்று கலக்கின்றன. இதனால் IMF நிதி நேரடியாக மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக செலவிடப்பட வேண்டுமா, அல்லது மத மற்றும் சமூக கட்டமைப்புகளின் வழியாக மறைமுகமாக செலுத்தப்படலாமா என்ற கேள்வி திறந்தவெளியில் நிற்கிறது.

இந்த விவகாரத்தில் விமர்சனங்களும் ஆதரவுகளும் தீவிரமாக முன்வைக்கப்படுகின்றன. விமர்சகர்கள் IMF கடன் நாட்டின் எதிர்கால தலைமுறைகள் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய கடன் என்பதையும், அதை மத கட்டிடங்களுக்கு பயன்படுத்துவது நியாயமல்ல என்பதையும் வலியுறுத்துகின்றனர். பல்லின, பன்மத நாடான இலங்கையில், இத்தகைய செலவுகள் சமத்துவம் தொடர்பான கடுமையான கேள்விகளை எழுப்பும் என்றும் அவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். இதற்கு மாறாக, ஆதரவாளர்கள் விகாரைகள் கிராம சமூகத்தின் முதுகெலும்பாக செயல்படுகின்றன என்றும், பேரிடர் காலங்களில் அவை அரசை விட வேகமாகவும் திறம்படவும் செயல்படுகின்றன என்றும் வாதிடுகின்றனர். சமூக மீட்பில் அவற்றை முழுமையாக புறக்கணிக்க முடியாது என்பதே அவர்களின் நிலைப்பாடு.

IMF, EFF ஒப்பந்தத்தின் அடுத்த மதிப்பாய்வுக்காக விரைவில் மீண்டும் ஒரு மிஷனை அனுப்பவுள்ளதாக அறிவித்துள்ளது. அந்த மதிப்பாய்வில் மீட்பு செலவுகள், திட்ட முன்னுரிமைகள் மற்றும் சமூக செலவுகளின் தன்மை ஆகியவை தீவிரமாக ஆய்வு செய்யப்படும். IMF ஆதரவுடன் இலங்கை எவ்வகை மீட்பை தேர்வு செய்கிறது என்பதற்கான ஒரு தீர்மான தருணமாக இது அமையும்.

‘டிட்வா’ புயலுக்குப் பிந்தைய இலங்கை, இன்று வெறும் சாலைகள், பாலங்கள், கட்டிடங்களை மட்டுமல்ல; நம்பிக்கையையும் சமூக ஒற்றுமையையும் மீண்டும் கட்டியெழுப்ப வேண்டிய கட்டத்தில் நிற்கிறது. IMF ஆதரவு அந்தப் பயணத்தில் ஒரு முக்கிய கருவி. ஆனால் அந்த கருவி எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதே, இலங்கையின் பொருளாதார நம்பகத்தன்மையையும் சமூக சமநிலையையும் தீர்மானிக்கும். புயலுக்குப் பிந்தைய மீட்பு என்பது, ஒரு நாடு தனது மதிப்பீடுகளையும் முன்னுரிமைகளையும் வெளிப்படுத்தும் தருணம். IMF-இன் ஆதரவுடன், இலங்கை அந்தத் தேர்வை எவ்வாறு மேற்கொள்கிறது என்பதை உலகம் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறது.