மத்திய வங்கி ஆளுநர்
டாக்டர் நந்தலால் வீரசிங்கே அவர்களுக்கு

உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்து 121 பொருளாதார நிபுணர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்கள் கையெழுத்திட்ட அறிக்கையின் இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்களாக நாங்கள் இந்தக் கடிதத்தை எழுதுகிறோம். அந்த அறிக்கையில் நோபல் பரிசு பெற்றவரும், உலக வங்கியின் முன்னாள் தலைமை பொருளாதார நிபுணருமான ஜோசப் ஸ்டிக்லிட்ஸ், பல நாடுகளின் முன்னாள் நிதியமைச்சர்கள் (மார்டின் குஸ்மான், யானிஸ் வரூபாகிஸ்), ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்புகள் மற்றும் அரசுகளுக்கு ஆலோசனையளித்த முன்னாள் அதிகாரிகள் உள்ளிட்ட பலர் கையெழுத்திட்டுள்ளனர்.

இந்த நிபுணர்களில் பலருக்கு, கடன் நெருக்கடியில் சிக்கிய நாடுகளில் ஐஎம்எஃப் (IMF) திட்டங்கள் ஏற்படுத்திய தீங்குகள் குறித்த நேரடி அனுபவமும் அறிவும் உள்ளது. தற்போதைய சூழ்நிலையை கருத்தில் கொண்டு, இலங்கையின் வெளிநாட்டு அரசுக் கடன் செலுத்துதலை உடனடியாக இடைநிறுத்தி, கடன் நிலைத்தன்மையை மீட்டெடுக்கும் நோக்கில் முழுமையான மறுசீரமைப்பு பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடங்க வேண்டும் என்பதே அந்த அறிக்கையின் பிரதான கோரிக்கையாகும்.

2026 ஜனவரி 1 அன்று Ada Derana Hyde Park நிகழ்ச்சியில் வழங்கிய நேர்காணலில் அந்த அறிக்கையைப் பற்றி முன்வைக்கப்பட்ட விமர்சனங்கள், கூடுதல் விளக்கங்களை வழங்க வேண்டிய தேவையை உருவாக்குகின்றன.

IMF-இன் கடன் நிலைத்தன்மை பகுப்பாய்வு (Debt Sustainability Analysis – DSA) மூலம் விதிக்கப்படும் தற்போதைய நிபந்தனைகள், மக்களும் சுற்றுச்சூழலும் முன்னுரிமை பெற வேண்டிய நிதி இடைவெளியை கடுமையாக கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதே எங்களின் நிலைப்பாடு. ஜனநாயக ஆணையுடன் புதிய அரசு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், நாட்டின் பொருளாதார சுயாதீனத்தை வலுப்படுத்தும் வகையில் ஒரு சுயாதீன DSA அவசியமாகிறது. இது, கொள்ளையடிக்கும் கடனளிப்பாளர்களின் நலன்களை விட, அரசும் அரசியலும் தங்கள் ஜனநாயக பொறுப்புகளை நிறைவேற்ற உதவும்.

தற்போதைய ஆளுநரகாலத்தில் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் நாணயக் கொள்கைகள், இலங்கையின் பொருளாதாரத்திலும், கடன் மற்றும் காலநிலை நெருக்கடிகளின் பின்னணியில், முன்னேற்றவாத அரசுத் திட்டங்களை நிறைவேற்றும் அரசின் திறனிலும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

IMF திட்டத்திற்கு அளிக்கப்படும் வலுவான பாதுகாப்பு, DSA-க்கு அளிக்கப்படும் நிபந்தனை இல்லாத ஆதரவு, மற்றும் தனியார் கடனளிப்பாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் விமர்சனமற்ற ஆதரவு ஆகியவை ஜனநாயக ஆட்சியையும், இலங்கையின் பொருளாதார சுயாதீனத்தை பாதுகாக்க வேண்டிய அரச அதிகாரிகளின் பங்களிப்பையும் பாதிக்கின்றன.

நேர்காணலில் நீங்கள் கூறிய சில கருத்துகள் குறித்த எங்களின் விளக்கங்கள் (நேர முத்திரைகளுடன்) பின்வருமாறு:

1.

“சூறாவளியின் தாக்கத்தின் காரணமாக, அரசு புதிய கடன் எடுக்காது என்று அறிவித்துள்ளது.” (40:53)

IMF தனது Rapid Financing Instrument மூலம் இலங்கைக்கு 206 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் கடனை வழங்கியுள்ளது. இந்தியா 450 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் உதவியை வழங்கியுள்ளது; இதில் 350 மில்லியன் டொலர் கடன்களாகும். இவை சலுகை விதிகளில் வழங்கப்பட்டாலும், அவை இலங்கையின் ஏற்கனவே பெரிதாக உள்ள வெளிநாட்டு கடன் இருப்பை மேலும் அதிகரிக்கின்றன. எதிர்காலத்தில் இக்கடன்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டியதால், நிதி மற்றும் பணம் செலுத்தும் சமநிலை அழுத்தங்கள் மேலும் தீவிரமாகும்.

2.

“IMF DSA பாதிக்கப்படவில்லை என்றால், மீண்டும் கடன் மறுசீரமைப்பு கேட்க என்ன நியாயம்?” (41:52)

சூறாவளிக்கு முன்பே, இலங்கையின் கடன் நிலைத்தன்மை “கத்தி முனை போன்றது” என IMF தானே ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. திட்ட இலக்குகளை இலங்கை மிகக் குறுகிய வித்தியாசத்தில் மட்டுமே பூர்த்தி செய்கிறது; மீண்டும் கடன் தவற வாய்ப்பு 50% என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதே நேரத்தில், அரச வருமானத்தின் 25%-க்கும் அதிகமான பகுதி வெளிநாட்டு கடன் சேவைக்கே செலவிடப்படுகிறது. இதனால் தற்போது தேவைப்படும் மறுசீரமைப்பு செலவுகளுக்கு பெரிதும் நிதி இடைவெளி இல்லை. எனவே, எதிர்கால வெளிநாட்டு நாணயச் செலவுகள், கடன் செலுத்துதலைவிட, மீட்பு, மறுசீரமைப்பு மற்றும் அபிவிருத்திக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும்.

3.

“புதிய கடன் எடுக்காமல் சேமிப்பைப் பயன்படுத்துவதால் DSA-க்கு தாக்கம் இருக்காது.” (42:47)

பயன்படுத்தக்கூடிய வெளிநாட்டு நாணய கையிருப்பு 5 பில்லியன் அமெரிக்க டொலருக்கும் குறைவாக உள்ள நிலையில், கூடுதல் வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளை எதிர்கொள்ள இலங்கையின் திறன் மிகவும் குறைவு. உலக வங்கி, சூறாவளி காரணமாக ஏற்பட்ட உடல் சேதங்களை சுமார் 4.1 பில்லியன் டொலராக மதிப்பிட்டுள்ளது. இதில் வருமான இழப்புகள், வணிக இடையூறுகள், மீட்பு மற்றும் மறுசீரமைப்பு செலவுகள் சேர்க்கப்படவில்லை. இதனால், இலங்கையின் வெளிநாட்டு நாணய தேவைகள் தற்போதுள்ள கையிருப்புகளை பெரிதும் மீறுகின்றன என்பது தெளிவாகிறது.

4.

“நாங்கள் நிறுவனங்களிடம் கடன் செலுத்துவதற்கு கூறுவது போலவே, நாட்டிடமும் கூறுகிறோம்.” (44:10)

கடன் இருப்பை குறைக்கும் வகையிலான நிலைத்த தீர்வை நாடாமல், வெளிநாட்டு கடன் செலுத்துதலைத் தொடர அரசுக்கு ஆலோசனை வழங்கப்பட்டதா என்பது தெளிவில்லை. தனியார் நிறுவனங்களுக்கு திவாலா பாதுகாப்புகள் உள்ளன; ஆனால் நாடுகளுக்கு அத்தகைய சட்டப் பாதுகாப்புகள் இல்லை. அதிக வட்டி விகிதங்களை அபாயக் கட்டணமாக வசூலித்த கடனளிப்பாளர்கள், தங்களின் தவறான மதிப்பீடுகளுக்குப் பொறுப்பேற்காமல், முழு தொகையையும் கோருவது நியாயமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

5.

“இதே குழு முன்பும் எந்தக் கடனும் செலுத்த வேண்டாம் என்று கூறியது.” (44:33)

முந்தைய அறிக்கையில், இலங்கையின் வெளிநாட்டு கடனில் சுமார் 40% தனியார் கடனளிப்பாளர்களுக்குச் சொந்தமானது என்றும், அதிக வட்டி விகிதங்களால் அவர்கள் 50%-க்கும் மேற்பட்ட கடன் சேவைக் கட்டணங்களைப் பெறுகின்றனர் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த அபாயக் கட்டணங்கள் பெரும் லாபத்தை ஈட்ட உதவியதுடன், 2022 ஏப்ரலில் இலங்கை முதல் முறையாக கடன் தவறியதற்கும் காரணமாக அமைந்தன. அதிக லாபம் பெற்றவர்கள், அந்த அபாயத்தின் விளைவுகளை ஏற்க வேண்டும்.

6.

“அவர்களின் நோக்கம் நாட்டுக்கு உதவுவது அல்ல என நினைக்கிறேன்.” (46:23)

இந்த பொருளாதார நிபுணர்கள் குழு, இலங்கையிலும் உலக தெற்கிலும் கடன் மற்றும் காலநிலை நெருக்கடிகளால் அதிகம் பாதிக்கப்படும் மக்களுக்கு ஆதரவாக செயல்படுவதற்காகவே இயங்குகிறது. உலகளாவிய பொருளாதார அமைப்பின் அநீதிகளை, சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களின் ஜனநாயகக் குறைகளை தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டி வருகின்றனர். குடிமக்களின் நலனை முதன்மைப்படுத்தும் சுயாதீன DSA-களை உருவாக்க அரசுகளுக்கு உதவ அவர்கள் தயாராக உள்ளனர்.

கூடுதல் கருத்துகள்

i. “ஒரு குடும்பம் போல அரசு சேமிப்பு வைத்திருக்க வேண்டும்.” (12:01)
ஒரு நாணயத்தை வெளியிடும் அரசை, ஒரு குடும்பத்துடன் ஒப்பிடுவது தவறானது. இத்தகைய ஒப்பீடுகள் அவசரநேரங்களில் தேவையற்ற மனித வேதனைகளை உருவாக்குகின்றன. அரசு உள்நாட்டு கடன்களை எப்போதும் செலுத்த முடியும்; பணவீக்க அழுத்தங்களை வரிவிதிப்பின் மூலம் கட்டுப்படுத்தலாம்.

ii. “நிதி அமைச்சில் ரூ.1 டிரில்லியன் கையிருப்பு உள்ளது.” (10:43)
அரச செலவினங்களுக்கு மத்திய வங்கி வழியாக மின்னணு முறையில் பணம் செலுத்த முடியும். உண்மையான சிக்கல் பணம் அல்ல; வெளிநாட்டு நாணயமும் இறக்குமதி திறனுமே.

iii. “மறுசீரமைப்பு இறக்குமதி தேவையை அதிகரிக்கும்.” (4:20)
மறுசீரமைப்பு செலவு $6–7 பில்லியன் என மதிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் இலங்கைக்கு சூழலுக்கு ஏற்ற, சமூகத்தை வலுப்படுத்தும் அபிவிருத்தி தேவை. இதற்கு பல ஆண்டுகள் வெளிநாட்டு நாணய ஆதரவு தேவைப்படும்; அதே நேரத்தில் கடன் சேவை ஒரு பெரிய தடையாகவே இருக்கும்.

முடிவுரை

சுயாதீனமான கடன் நிலைத்தன்மை பகுப்பாய்வை உருவாக்க, வெளிநாட்டு நிபுணர்களுடன் இணைந்து பணியாற்ற அரசையும், நிதி அமைச்சையும், IMF-ஐயும் மத்திய வங்கி ஊக்குவிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறோம். இது மீதமுள்ள IMF மதிப்பீடுகளில் அரசின் நிலையை வலுப்படுத்தி, ஒழுக்கமற்ற கடன்களை நீக்குவதற்கான நம்பகமான பாதையை வழங்கும்.

கடன் மற்றும் காலநிலை நெருக்கடிகளால் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்ட இலங்கை மக்களின் நலனை பாதுகாப்பதில் நாங்கள் தொடர்ந்து உறுதியாக இருப்போம்.