ஒரு தேசிய சோதனையின் வரலாற்றுப் பின்னணி

இலங்கையின் அரசியல் மற்றும் சட்ட வரலாற்றில் சில தருணங்கள், ஒரு தனிப்பட்ட வழக்கைத் தாண்டி, நாடு எங்கு நிற்கிறது என்ற கேள்வியை எழுப்பும். முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் Amarakeerthi Athukorala மற்றும் அவரது பாதுகாப்பு அதிகாரி கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கில் 12 பேருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது; பின்னர் Sarath Fonseka அதிபர் மன்னிப்பு வழங்க வேண்டும் எனக் கோரியுள்ளார். இந்த விவகாரம் சட்டத்தின் எழுத்தை மட்டும் அல்ல, அதன் ஆவியையும் சோதிக்கிறது.

 ஒரு வழக்கின் அரசியல் பரிமாணத்தை மட்டும் அல்லாமல், இலங்கையின் மரண தண்டனை வரலாறு, மன்னிப்பு அதிகாரத்தின் அரசியலமைப்பு அடிப்படை, மற்றும் சிறைகளில் நீதி இன்றி வாழும் தமிழர்களின் நீண்ட அனுபவத்தை வரலாற்றுப் பார்வையில் ஆய்வு செய்கிறது.

மரண தண்டனை: சட்டப் புத்தகத்திலிருந்து அரசியல் மேடைக்கு

இலங்கையில் மரண தண்டனை சட்டத்தில் இருப்பினும், பல ஆண்டுகளாக நடைமுறையில் அமல்படுத்தப்படவில்லை. 1976க்குப் பிறகு தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை என்பது பரவலாக அறியப்பட்ட உண்மை. அதாவது, மரண தண்டனை ஒரு “செயல்படாத சட்டம்” போல நீண்ட காலமாக இருந்து வந்தது.

இந்நிலையில், 12 பேருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருப்பது, சட்டத்தின் கடுமையை மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது. அதே நேரத்தில், “அதை நிறைவேற்றுவார்களா?” என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

அதிபருக்கு மன்னிப்பு வழங்கும் அதிகாரம் அரசியலமைப்பின் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இது நீதித்துறையை மீறுவதல்ல; மாறாக, நிர்வாக அதிகாரத்தின் ஒரு சமநிலை கருவி. ஆனால் இந்த அதிகாரம் எப்போது, எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பது அரசியல் நோக்கங்களுடன் இணைந்திருக்கலாம்.

மன்னிப்பு: கருணையா? அரசியல் கணக்கீடா?

Sarath Fonseka அவர்கள் “ஒரு கையொப்பத்தில் செய்யலாம்” எனக் கூறியபோது, அது சட்ட ரீதியில் சாத்தியமாயினும், அரசியல் ரீதியில் சிக்கலான கருத்தாக மாறியது.

ஒரு பக்கம், மனிதாபிமானம்.
மற்றொரு பக்கம், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பத்தின் நீதி உணர்வு.

மன்னிப்பு என்பது குற்றத்தை மறுப்பதல்ல; தண்டனையை மாற்றுவது. ஆனால் அது யாருக்காக, எந்தச் சூழலில் வழங்கப்படுகிறது என்பதே முக்கியம்.

இலங்கையின் அரசியல் வன்முறை வரலாறு

இலங்கையின் வரலாறு அரசியல் வன்முறைகளால் குறிக்கப்பட்டது. 1971, 1988–89, மற்றும் வடகிழக்கு ஆயுத மோதல் காலங்கள் – அனைத்தும் அரசின் கடுமையான பதில்கள் மற்றும் நீதிக்கான கேள்விகளை எழுப்பின.

வடகிழக்கில் நடந்த ஆயுத மோதல் காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் “தடுப்பு கைதிகள்” எனச் சிறைகளில் வைக்கப்பட்டனர். சிலர் குற்றச்சாட்டின்றி ஆண்டுகளாக இருந்தனர். சிலர் வழக்குகளின்றி. சிலர் சாட்சிகளின்றி.

இந்தச் சூழலில், “மன்னிப்பு” என்ற சொல், ஒரு பகுதி மக்களுக்குப் புதியதல்ல. அவர்கள் நீண்ட காலமாக “நீதியை எதிர்பார்த்தவர்கள்.”

தமிழர்கள் மற்றும் சிறை அனுபவம்

தமிழ் அரசியல் கைதிகள், தடுப்பு கைதிகள், மற்றும் பயங்கரவாதத் தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டவர்கள் – இவர்கள்பற்றிய வரலாறு இன்னும் முழுமையாக எழுதப்படவில்லை.

பலர் ஆண்டுகளாக விசாரணையின்றி சிறையில் இருந்தனர்.
சிலர் விடுவிக்கப்பட்டனர், ஆனால் குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்படவில்லை.
சிலர் இன்னும் சிறையில் உள்ளனர்.

இவர்களுக்கு “மன்னிப்பு” கிடைக்கவில்லை;
“விசாரணை” கூடக் கிடைக்கவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு நீடிக்கிறது.

இந்தச் சூழலில், ஒரு உயர்மட்ட அரசியல் வழக்கில் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மன்னிப்பு கோரிக்கை எழும்போது, தமிழ் சமூகத்தில் இயல்பாகவே கேள்வி எழுகிறது:

“நீதியின் அளவுகோல் ஒரே மாதிரியா?”

இரட்டை தரநிலைகளின் நிழல்

இலங்கையின் நீதித்துறை அமைப்பு சுயாதீனமானது என அரசியல் வட்டாரங்கள் வலியுறுத்தினாலும், வரலாற்று அனுபவங்கள் பல்வேறு சமூகங்களில் வேறுபட்ட உணர்வுகளை உருவாக்கியுள்ளன.

தமிழ் கைதிகள் நீண்ட காலம் விசாரணையின்றி இருந்த சம்பவங்கள்,
அரசியல் தொடர்புடைய சில வழக்குகளில் விரைவான நடவடிக்கைகள் –

இந்த ஒப்பீடுகள் சமூகத்தில் “இரட்டை தரநிலை” என்ற கருத்தை உருவாக்குகின்றன.

நீதியின் பொருள்: தண்டனையா? சமநிலையா?

நீதி என்பது வெறும் தண்டனை அல்ல; அது சமநிலை.

• பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி

• குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு நியாயமான விசாரணை

• சமூகத்திற்கு பாதுகாப்பு

மரண தண்டனை இந்த மூன்றையும் நிறைவேற்றுகிறதா?
அல்லது அது ஒரு அரசியல் பதிலா?

உலகப் பார்வை

உலகின் பெரும்பாலான நாடுகள் மரண தண்டனையை நீக்கியுள்ளன. மனித உரிமை அமைப்புகள் இது மனித கண்ணியத்துக்கு எதிரானது என வலியுறுத்துகின்றன.

இலங்கை, சட்டத்தில் மரண தண்டனை வைத்திருந்தாலும், நடைமுறையில் அதை நிறைவேற்றாத நாடாக நீண்ட காலம் இருந்தது.

இந்த நிலை தொடருமா?
அல்லது அரசியல் சூழ்நிலை மாற்றுமா?

மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டால்?

அதிபர் மன்னிப்பு வழங்கினால்:

• அது மனிதாபிமான நடவடிக்கையாகப் பார்க்கப்படலாம்

• அல்லது நீதியை பலவீனப்படுத்தியதாக விமர்சிக்கப்படலாம்

• தமிழ் சமூகத்தில் “நீதி சமமாக வழங்கப்படுகிறதா?” என்ற கேள்வி மீண்டும் எழலாம்.

மன்னிப்பு வழங்கப்படாவிட்டால்?

• சட்டத்தின் கடுமை வலியுறுத்தப்படும்

• ஆனால் மரண தண்டனைகுறித்து சர்வதேச விமர்சனங்கள் எழலாம்

• நீண்ட காலமாகத் தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்படாத நிலையில், அது நடைமுறைக்கு வரும் வாய்ப்புகுறித்து கேள்விகள் எழும்

தமிழர்கள் மற்றும் நீதி இன்றி வாழும் அனுபவம்

வடகிழக்கில் பல குடும்பங்கள் இன்னும் “காணாமல் போனோர்” குறித்து பதில் எதிர்பார்க்கின்றனர்.
சிலர் சிறைகளில் நீண்ட காலம் இருந்தனர்.
சிலர் இன்னும் வழக்குகளின்றி உள்ளனர்.

இந்த வரலாறு மறக்கப்படவில்லை.

ஒரு தேசிய சமரசம் உருவாக வேண்டுமெனில்,
மன்னிப்பு ஒரே வழக்கில் மட்டும் அல்ல;
அனைவருக்கும் சமமாக அணுகப்பட வேண்டும்.

முடிவுரை: ஒரு கையொப்பத்தின் சுமை

“ஒரு கையொப்பத்தில்” மன்னிப்பு வழங்கலாமெனக் கூறுவது எளிது.
ஆனால் அந்தக் கையொப்பம் ஒரு நாட்டின் நீதிச் சிந்தனையைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.

Amarakeerthi Athukorala அவர்களின் மரணம் ஒரு துயரம்.
அவரது குடும்பத்துக்கு நீதி அவசியம்.

ஆனால் அதே நேரத்தில், சிறைகளில் நீதியின்றி வாழும் தமிழர்களின் வரலாறும் மறக்கப்படக் கூடாது.

நீதி என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு மட்டும் வழங்கப்படும் ஒரு சலுகை அல்ல.
அது அனைவருக்கும் சமமாகக் கிடைக்க வேண்டிய உரிமை.

இன்று எழும் கேள்வி:

இலங்கை, சட்டத்தின் எழுத்தை மட்டுமா காக்கும்?
அல்லது அதன் ஆவியையும் காக்குமா?

இந்த விவாதம் ஒரு வழக்கைத் தாண்டி,
நாட்டின் எதிர்கால நீதிக் கோட்பாட்டை நிர்ணயிக்கும் தருணமாக மாறியுள்ளது.