இலங்கையில் ஆயுத மோதல் முடிந்து 15 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகிறது. 2009 மே மாதத்தில் உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்தபின், நாடு அதிகாரப்பூர்வமாக “பயங்கரவாதம் ஒழிக்கப்பட்டது” என்ற அரசியல் மொழியைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வருகிறது. இருந்தபோதிலும், அரசு தற்போது “Protection of the State from Terrorism Act” (PSTA) எனப்படும் புதிய சட்டத்தை முன்மொழிகிறது.

இந்த முன்மொழிவு, “நாட்டில் இப்போது பயங்கரவாதம் இல்லை என்றால், இந்தச் சட்டம் எதற்காக?” என்ற அடிப்படை கேள்வியை எழுப்புகிறது. குறிப்பாக, கடந்த காலத்தில் பேராதரித்தல் தடுப்பு சட்டம் (PTA) மூலம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட தமிழர்கள், இந்த புதிய சட்டத்தை எச்சரிக்கையுடனும் ஆழ்ந்த அச்சத்துடனும் நோக்குகின்றனர்.

வரலாற்று நினைவின் சுமை

1979ஆம் ஆண்டு அறிமுகமான PTA, ஆரம்பத்தில் தற்காலிகச் சட்டமாகக் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால் அது நிரந்தரமான அதிகார கருவியாக மாறியது. 1980களிலும் 1990களிலும் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர்.

2009இல் போர் முடிந்த பின்னரும், பலர் குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்படாமல் நீண்ட காலம் சிறையில் வைக்கப்பட்டனர். மனித உரிமை அமைப்புகள் பலமுறை குறிப்பிட்டது:

• குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்படாமல் வருடக்கணக்கில் தடுப்பு காவல்

• வன்முறை விசாரணைகள்

• சட்ட உதவி இல்லாத நிலை

• குடும்பங்கள் சமூக, பொருளாதார வீழ்ச்சி

இதனால், “பயங்கரவாத சட்டம்” என்ற சொற்றொடரே பல தமிழர்கள் மனதில் பயத்தையும் வலியையும் கிளப்புகிறது.

தற்போது பயங்கரவாதம் உள்ளதா?

அரசு தரப்பிலிருந்து, “தேசிய பாதுகாப்பு எப்போதும் முன்னெச்சரிக்கை அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும்” என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது. உலகளாவிய அளவில் தீவிரவாதம் பல வடிவங்களில் தோன்றுகிறது; எனவே சட்ட கருவிகள் அவசியம் என்று அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர்.

ஆனால் தமிழர்கள் பார்வையில், தற்போதைய நிலைமை 1980கள் அல்லது 1990கள் அல்ல.

• வடக்கு, கிழக்கு பகுதிகளில் ஆயுத இயக்கம் இல்லை

• அமைப்புசார்ந்த ஆயுத எதிர்ப்பு இல்லை

• பொதுமக்கள் வாழ்க்கை இயல்பாக நடைபெறுகிறது

அப்படியானால், இந்தச் சட்டம் எதற்காக? என்ற கேள்வி தொடர்ந்து எழுகிறது.

GSP+ மற்றும் சர்வதேச அழுத்தம்

இலங்கை, ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் GSP+ வர்த்தக சலுகையைப் பெற முயற்சி செய்கிறது. இந்தத் திட்டத்தின் கீழ், 27 சர்வதேச ஒப்பந்தங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும். இதில் மனித உரிமைகள், தொழிலாளர் உரிமைகள், நல்ல ஆட்சி ஆகியவை அடங்கும்.

2010இல் இலங்கை GSP+ நிலையை இழந்தது; 2017இல் மீண்டும் பெற்றது. 2023இல், ஐரோப்பிய ஒன்றிய சந்தை இலங்கையின் மொத்த ஏற்றுமதியில் சுமார் 30% பங்காற்றியது. ஆயத்த உடைகள், ரப்பர் பொருட்கள், தேயிலை போன்ற துறைகள் பெரிதும் சார்ந்துள்ளன.

இதனால், PTA குறித்து EU பலமுறை கவலை வெளியிட்டது. இப்போது PTA-வை ரத்து செய்து புதிய சட்டம் கொண்டு வருவது, சர்வதேச சமுதாயத்திற்கான அரசியல் சைகையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

ஆனால் தமிழர்கள் கேள்வி எழுப்புவது:
பெயர் மாற்றம் மட்டுமா?
அல்லது அதிகார அமைப்பில் உண்மையான மாற்றமா?

சட்டத்தின் பரப்பளவு – தெளிவா அல்லது அபாயமா?

“மாநிலத்தைப் பாதுகாப்பது” என்ற சொற்றொடர் மிகவும் பரந்தது. இது:

• அரசை விமர்சிப்பது

• அரசியல் போராட்டம்

• சமூக இயக்கம்
  இவற்றையும் “அபாயம்” என வகைப்படுத்தும் வாய்ப்பை உருவாக்குமா?

PTA காலத்தில், மாணவர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் கூட கைது செய்யப்பட்டனர். இதே வரலாறு மீண்டும் நிகழுமா என்ற அச்சம் தமிழர்கள் மத்தியில் காணப்படுகிறது.

சமூக விளைவுகள்

ஒரு சட்டம், அதன் நடைமுறைப்படுத்தல் மூலம் மட்டுமல்ல, அதன் மனப்பதிப்பின் மூலம் சமூகத்தில் தாக்கம் செலுத்துகிறது.

புதிய பயங்கரவாத சட்டம்:

• வடக்கு, கிழக்கில் கண்காணிப்பு உணர்வை அதிகரிக்கலாம்

• இளைஞர்களில் அரசியல் பங்கேற்பைத் தளர்த்தலாம்

• “நாம் இன்னும் சந்தேகத்திற்குரியவர்கள்” என்ற உணர்வை உருவாக்கலாம்

இது நீண்டகால சமரச முயற்சிகளுக்கு எதிர்மறையான விளைவுகளைத் தரும் அபாயம் உள்ளது.

அரசின் நிலைப்பாடு

அரசு தரப்பில், PSTA “மனித உரிமை பாதுகாப்புகளுடன் கூடிய புதிய சட்டம்” என விளக்கப்படுகிறது.

• நீதிமன்ற மேற்பார்வை

• தடுப்பு காவல் கால வரம்பு

• சர்வதேச தரநிலைகளுடன் இணக்கம்

இவற்றை உறுதி செய்வதாக கூறப்படுகிறது.

ஆனால் தமிழர்கள் பார்வையில், கடந்த கால அனுபவம் காரணமாக, உறுதிமொழிகள் மட்டும் போதுமானவை அல்ல. சட்டத்தின் எழுத்து மட்டுமல்ல, அதன் நடைமுறைதான் முக்கியம்.

அரசியல் நம்பிக்கையின் குறைவு

போர் முடிந்த பின்னர் 15 ஆண்டுகள் கடந்தும், காணாமல் போனோர், அரசியல் கைதிகள், நில உரிமை பிரச்சினைகள் போன்ற கேள்விகள் முழுமையாகத் தீர்க்கப்படவில்லை.

இந்த நிலையில், புதிய பயங்கரவாத சட்டம் அறிமுகப்படுத்துவது,
“சமரசத்தை விட கட்டுப்பாட்டுக்கே முன்னுரிமை” என்ற செய்தியை வழங்குகிறது என சில தமிழர்கள் கருதுகின்றனர்.

முடிவுரை

இலங்கையில் இன்று அமைதியான சூழல் நிலவுகிறது. ஆயுத மோதல் இல்லை. இந்நிலையில், புதிய பயங்கரவாதச் சட்டம் தேவையா என்ற கேள்வி நியாயமானது.

தமிழர்கள் பார்வையில், இது பாதுகாப்பு கருவியாக அல்ல; வரலாற்றின் வலியை மீண்டும் நினைவூட்டும் சட்ட வடிவமாகத் தெரிகிறது.

நாடு உண்மையான சமரசத்தை நோக்கி நகர வேண்டுமெனில்,

• சட்டப் பாதுகாப்புகள் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்

• மனித உரிமை மீறல்களுக்கு பொறுப்பு ஏற்கப்பட வேண்டும்

• சிறுபான்மையினரின் நம்பிக்கை மீட்டெடுக்கப்பட வேண்டும்

அல்லது, பெயர் மாறினாலும் பயம் மாறாது.