https://share.google/BEZ2gZkgqTHP7Xrml

இலங்கை அரசு தற்போது முன்மொழிந்து வரும் Protection of the State from Terrorism Act (PSTA) சட்டம், “தேசிய பாதுகாப்பு” என்ற பெயரில் அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றது. இதே நேரத்தில், 10.02.2026 அன்று யாழ்ப்பாணம் அல்லைப்பிட்டி பகுதியில், பொலிஸாரின் கட்டளையை மீறி பயணித்ததாகக் கூறப்படும் வாகனத்தை நோக்கி நடத்தப்பட்ட துப்பாக்கிச்சூட்டில் ஒரு இளம் உயிர் பலியாகியுள்ளது.

உறவினர்கள் கூறுவதாவது – உயிரிழந்தவர் 17 வயது சிறுவன், பிறப்புச் சான்றிதழ் அதனை உறுதிப்படுத்துகிறது.
ஆனால் பொலிஸார் வெளியிட்ட அறிக்கையில் – வயது 19 என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த வயது முரண்பாடு வெறும் எண் வேறுபாடு அல்ல. இது சட்டப் பொறுப்பு, மனித உரிமை, சர்வதேச கடமை, மற்றும் அரசின் வன்முறைப் பயன்பாட்டின் நியாயத்தன்மை குறித்து மிகப் பெரிய கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

1. PSTA – முன்னெச்சரிக்கை சட்டமா அல்லது அதிகார விரிவாக்கமா?

அரசு தரப்பில் PSTA, PTA-வை மாற்றும் நவீன சட்டம் என விளக்கப்படுகிறது. “மாநிலத்தைப் பாதுகாப்பது” என்பது அதன் மைய நோக்கம் என கூறப்படுகிறது.

ஆனால் சர்வதேச சட்டத்தின் அடிப்படை நெறி ஒன்று தெளிவாக கூறுகிறது:

தேசிய பாதுகாப்பு என்ற காரணம், மனித உரிமை மீறலுக்கான வெற்று உரிமம் அல்ல.

ICCPR (International Covenant on Civil and Political Rights)

இலங்கை 1980ஆம் ஆண்டு ICCPR-ஐ உறுதிப்படுத்தியது.

• ஆர்டிக்கல் 6 – உயிர் வாழும் உரிமை
  எந்தவொரு நபரின் உயிரையும் சட்டவிரோதமாகப் பறிக்க முடியாது.

• ஆர்டிக்கல் 9 – சுதந்திரமும் பாதுகாப்பும்
  சட்டவிரோதக் கைது, தடுப்பு காவல் ஆகியவை தடைசெய்யப்படுகின்றன.

PSTA போன்ற சட்டங்கள், பாதுகாப்பு என்ற பெயரில், தடுப்பு கைது, நீண்டகால விசாரணை, கண்காணிப்பு அதிகாரங்களை வழங்கினால், அது ICCPR கடமைகளுடன் முரண்படலாம்.

2. அல்லைப்பிட்டி துப்பாக்கிச்சூடு – உயிர் பறிக்கும் வன்முறையின் சட்ட தரநிலை

சர்வதேச அளவில், பொலிஸ் அல்லது பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் துப்பாக்கி பயன்படுத்துவதற்கான தெளிவான வழிகாட்டுதல்கள் உள்ளன.

UN Basic Principles on the Use of Force and Firearms (1990)

இந்தக் கொள்கைகள் கூறுவது:

1. உயிர்க்காயம் விளைவிக்கும் வன்முறை கடைசி வழி ஆக இருக்க வேண்டும்.

2. அவசியம் மற்றும் அளவுத்தன்மை (necessity & proportionality) கடைபிடிக்கப்பட வேண்டும்.

3. உயிருக்கு உடனடி அச்சுறுத்தல் இல்லாதபோது துப்பாக்கி பயன்படுத்தக்கூடாது.

ஒரு வாகனம் கட்டளையை மீறிச் சென்றது மட்டுமே “உயிர்க்காயம் விளைவிக்கும் துப்பாக்கிச் சூடு” நடத்துவதற்கான போதுமான காரணமா?

இந்த கேள்வி இப்போது சட்டவியல் வட்டாரங்களில் முக்கியமாக விவாதிக்கப்படுகிறது.

3. 17 வயது சிறுவனா? 19 வயது இளைஞனா?

UN Convention on the Rights of the Child (CRC)

இலங்கை 1991ஆம் ஆண்டு குழந்தைகள் உரிமைகள் ஒப்பந்தத்தை உறுதிப்படுத்தியது.

18 வயதிற்குக் கீழ் உள்ளவர் குழந்தை என வரையறுக்கப்படுகிறார்.

உயிரிழந்தவர் 17 வயது என நிரூபிக்கப்பட்டால்:

• இது ஒரு சிறுவர் உயிரிழப்பு.

• மாநில அதிகாரிகளால் நிகழ்ந்த வன்முறை.

• சர்வதேச அளவில் கடுமையான மனித உரிமை விசாரணைக்கு உட்பட்ட விடயம்.

பொலிஸார் ஏன் 19 வயது என குறிப்பிட்டனர்?
ஆவணங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக சரிபார்க்கப்பட்டதா?
வயது மாற்றம் சம்பவத்தின் சட்ட விளைவுகளை குறைப்பதற்கான முயற்சியா?

இவை அனைத்தும் பதிலளிக்கப்பட வேண்டிய கேள்விகள்.

4. PSTA மற்றும் வன்முறைச் சட்ட கலாசாரம்

PTA காலத்தில்:

• தடுப்பு காவல் நீட்டிப்பு

• குற்றப்பத்திரிகை இன்றி நீண்டகால சிறை

• நீதிமன்ற மேற்பார்வை குறைவு

• வடக்கு, கிழக்கில் அதிகப்படியான கண்காணிப்பு

இவை அனைத்தும் தமிழர்கள் மத்தியில் ஆழமான நம்பிக்கையின்மையை உருவாக்கின.

இப்போது PSTA அறிமுகமாகும் சூழலில், அல்லைப்பிட்டி போன்ற சம்பவங்கள்:

• “மாநில பாதுகாப்பு” என்ற பெயரில் வன்முறைச் சட்ட கலாசாரம் தொடருமா?

• பொலிஸாரின் அதிகாரம் மேலும் விரிவடையுமா?

• பொறுப்புணர்வு உறுதி செய்யப்படுமா?

என்ற கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

5. அவசியம், அளவுத்தன்மை, பொறுப்புணர்வு

சர்வதேச மனித உரிமை சட்டத்தில் மூன்று முக்கியக் கோட்பாடுகள்:

1. Necessity (அவசியம்)

துப்பாக்கி பயன்பாடு தவிர வேறு வழி இல்லாத சூழல் இருந்ததா?

2. Proportionality (அளவுத்தன்மை)

கட்டளையை மீறிச் சென்ற வாகனத்தை நிறுத்த, உயிர் பறிக்கும் வன்முறை அளவானதா?

3. Accountability (பொறுப்புணர்வு)

சுயாதீன விசாரணை நடக்குமா?

6. PSTA – சட்ட பாதுகாப்பு உண்டா?

PSTA வரவிருக்கும் சட்டத்தில்:

• நீதிமன்ற மேற்பார்வை தெளிவா?

• தடுப்பு காவல் காலவரம்பு வரையறுக்கப்பட்டதா?

• மனித உரிமை ஆணைக்குழு கட்டாய கண்காணிப்பு உண்டா?

• பொலிஸ் அதிகார மீறலுக்கு தனிப்பட்ட பொறுப்பு உண்டா?

இவை தெளிவாக வரையறுக்கப்படவில்லை என்றால், சட்டம் மீண்டும் துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படும் அபாயம் உள்ளது.

7. சமூக நம்பிக்கை சோதனை

அல்லைப்பிட்டி சம்பவம் தனிப்பட்ட விபத்து அல்ல. இது ஒரு சின்னமாக மாறியுள்ளது.

ஒரு சமூகத்தின் கேள்வி:

“மாநிலம் எங்களை பாதுகாக்கிறதா?
அல்லது மாநிலத்திலிருந்து நாமே பாதுகாப்பு தேட வேண்டிய நிலைமையா?”

8. சுயாதீன விசாரணை – அவசியமான அடுத்த படி

சர்வதேச தரநிலைக்கு ஏற்ப:

• குற்றவியல் நீதிபதி தலைமையிலான விசாரணை

• உடற்கூறு அறிக்கை வெளியீடு

• பிறப்புச் சான்றிதழ் அதிகாரப்பூர்வ சரிபார்ப்பு

• CCTV / உட்புற காமிரா பதிவுகள் வெளிப்படுத்தல்

• தொடர்புடைய பொலிஸ் அதிகாரிகள் இடைநீக்கம்

இவை இல்லையெனில், சட்டத்தின் மீது நம்பிக்கை மேலும் சிதையும்.

முடிவுரை

புதிய PSTA, பாதுகாப்பு சட்டமா அல்லது அதிகார விரிவாக்கமா என்பது இன்னும் தெளிவாகவில்லை. ஆனால் அல்லைப்பிட்டி சம்பவம் ஒன்று தெளிவாக காட்டுகிறது:

சட்டங்கள் எவ்வளவு நவீனமாக இருந்தாலும், அவை நடைமுறையில் மனித உயிரை பாதுகாக்கவில்லை என்றால், அவை நியாயமானவை அல்ல.

17 வயது சிறுவனா, 19 வயது இளைஞனா – உண்மை வெளிவர வேண்டும்.
ஆனால் அதைவிட முக்கியமானது –

மாநில அதிகாரத்தின் எல்லை எது?
மனித உயிரின் மதிப்பு எவ்வளவு?
பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் எவ்வளவு அதிகாரம் வழங்கலாம்?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில் இல்லாமல், PSTA போன்ற எந்தச் சட்டமும் சமுதாய நம்பிக்கையை உருவாக்காது.