https://www.instagram.com/reel/Cy5x44NtVDl/

சீலோன் (இன்றைய இலங்கை) தமிழர்கள், கடந்த நூற்றாண்டுகளில் அரசியல் வன்முறை, சமூக பாகுபாடு மற்றும் கலாச்சார ஒடுக்குதல்களை அனுபவித்து வந்தனர். 1948ல் சுதந்திரம் பெற்ற பிறகும், தமிழர் சமூகங்கள் பெரும்பாலும் அரசாங்கக் கொள்கைகள் மற்றும் வன்மை விரும்பும் பௌத்தவாத இயக்கங்களால் தாக்கப்பட்டன. இந்த அனுபவங்கள், நமது வடக்கு–கிழக்கு வாசகருக்கு அடிக்கடி மறக்க முடியாத நினைவுகளாக இருக்கின்றன.

இந்த கட்டுரை, தமிழர்களின் பார்வையில் அரசியல், சமூக, மற்றும் மனித உரிமை சூழலை ஆராய்கிறது; குறிப்பாக, அரசாங்க நடவடிக்கைகள் மற்றும் பௌத்த வன்முறையாளர் குழுக்களின் பங்கு மீது கவனம் செலுத்துகிறது.

இலங்கை அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் தமிழர்களின் தனிமைப்படுத்தல்

சுதந்திரம் பெற்ற 1948 முதல், தமிழர்கள் அரசியலில் முக்கிய இடத்தைப் பெற முயற்சித்திருந்தாலும், அரசாங்க கொள்கைகள் பெரும்பாலும் பெரும்பான்மையினரான சிங்களர்களின் ஆதிக்கத்துக்கு ஏற்ப அமைந்துள்ளன.

• இட ஒதுக்கீட்டு, சட்டவிரோதமான நிலத்தகவல் மாற்றங்கள், கல்வித் தடைகள் ஆகியவை தமிழர் சமூக வளர்ச்சியை குறைத்தன.

• தமிழர்கள், சனநாயக முறையில் பங்கு பெற முயன்றாலும், பொது அதிகாரங்களில் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டனர்.

கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் சட்ட விதிகள் தவிர, தமிழர் குடிமக்கள் அடிப்படையில் “பாதுகாப்பற்ற” நிலையை எதிர்கொண்டனர். அரசாங்க திட்டங்கள், பல வழிகளில், சிங்கள பெரும்பான்மையினருக்கான முன்னுரிமை வழங்கும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டன.

பொது வன்முறை மற்றும் பௌத்த வன்முறையாளர் இயக்கங்கள்

சீரிய மற்றும் அமைதியான சமூக கட்டமைப்பை வன்முறையாளர் பௌத்த முனைவர்கள் முற்றிலும் பாதித்தனர். குறிப்பாக, Ampitiye Sumanarathana Thera போன்ற சில பயங்கரவாத முனைவர்கள், பொதுமக்கள் மீது நேரடி அச்சுறுத்தல்கள், வெறுப்பு பேச்சுகள் மற்றும் சமூகப் பிரிவினைகளை தூண்டி வந்தனர்.

• அவர்களின் விளம்பரங்கள், “தமிழர்களை துண்டாக்க வேண்டும்” போன்ற அறிவிப்புகளும், சமூக அமைதிக்கு நேரடியான அச்சுறுத்தலாகும்.

• இந்நிலை, தமிழர் சமூகங்களில் பயமும் குழப்பமும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இந்த வன்முறையாளர் முன்னேற்றம், சில நேரங்களில் அரசாங்க அதிகாரிகளால் மறைமுகமாக அனுமதிக்கப்பட்டது அல்லது கண்ணோட்டமின்றி பார்வையிடப்பட்டது. இது, சுற்றுப்புற சமூகங்கள் அரசியலால் பாதுகாக்கப்படவில்லை என்று உணர்த்துகிறது.

போரின் நினைவுகள் மற்றும் இனப்பிரிவியல் தாக்கங்கள்

தமிழர்களின் கடந்த போரின் நினைவுகள் இன்னும் வாழ்ந்து வருகின்றன.

• 1983–2009 இடையே நடைபெற்ற ஐக்கிய தேசிய விடுதலை இயக்கம் (LTTE) போராட்டம் பல தமிழ் சமூகங்களை இடிப்படையாக்கியது.

• பாகுபாடுகள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ தணிக்கைகள் இல்லாததால், தமிழர் குடிமக்கள் தொடர்ந்து மன அழுத்தம், கல்வி தடைகள் மற்றும் பொருளாதார பாதிப்புகளை அனுபவிக்கின்றனர்.

இதன் விளைவாக, இளைஞர்கள் வேலை வாய்ப்பு, கல்வி மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தில் பின்னடைவு அடைந்தனர். அரசாங்க நடவடிக்கைகள் மற்றும் பௌத்த வன்முறையாளர் சொந்த முயற்சிகள், இக்கட்டமைப்பை மேலும் கடுமைப்படுத்தின.

அரசியல் சூழல்: ஒழுங்குமுறை, ஊழல் மற்றும் அரசாங்கக் கொள்கைகள்

தமிழர் சமூகத்திற்கு எதிரான அரசாங்க நடவடிக்கைகளில் முக்கியமானவை:

1. அரசாங்க பதவிகள் மற்றும் நீதித்துறையில் பாகுபாடு – தமிழர்களுக்கு முக்கியமான பதவிகள் வழங்கப்படவில்லை.

2. சட்ட நடவடிக்கைகள் மற்றும் ஊழல் விசாரணைகள் – CIABOC மற்றும் பிற ஆணையங்கள், பொதுவாக அரசியல் தாக்கங்களால் பாதிக்கப்பட்டன.

3. செயல்முறை குறைபாடுகள் – தமிழர் சமூகங்களில் அடிப்படை சேவைகள், சமூக நல திட்டங்கள், கல்வி மற்றும் பொதுப் பயன்பாடுகள் குறைவாக வழங்கப்பட்டன.

இது, தமிழர் வாசகரின் நம்பிக்கையற்ற அரசாங்க அணுகுமுறையை உறுதி செய்கிறது.

பௌத்த வன்முறை: சமூக பிரிவினை மற்றும் பயங்கரம்

தமிழர்களின் வாழ்விடங்களில் வன்முறையை தூண்டிய பௌத்த முனைவர்கள் சில முக்கிய பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தினர்:

• சமூக ஒற்றுமையை பறித்தல்: தமிழர் குடிமக்கள் பள்ளி, கல்லூரி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளில் பிரிப்படையாக்கப்பட்டனர்.

• சமூக அச்சுறுத்தல்: அச்சுறுத்தல்களை ஊக்குவிக்கும் வெறுப்புச் சாடல்கள் மூலம், தமிழர்கள் பொதுவுடமை செயல்களில் பங்கு பெற முடியவில்லை.

• அரசியல் அச்சுறுத்தல்: வன்முறை விரும்பும் முனைவர்கள் அரசாங்க அதிகாரிகளின் ஆதரவைப் பெற்று, சமூக அமைதியை தாக்கினர்.

இந்தப் பிரச்சனைகள், தமிழர்களின் கல்வி, வேலை, மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்திற்கு பெரிய தடையாக உள்ளது.

நவீன கால சவால்கள்: அரசாங்க நடவடிக்கைகள் மற்றும் சமூக எதிர்ப்புகள்

போரின் பின்னர், தமிழர் சமூகங்கள் மீண்டும் அரசியல் முறையில் ஒழுங்கமைக்க முயற்சிக்கின்றன.

• CIABOC, Ombudsman போன்ற அமைப்புகள், அரசியல் ஊழல் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ குற்றச்செயல்களை விசாரணை செய்கின்றன.

• ஆனால், அரசாங்கத்தின் மற்றும் பௌத்த வன்முறையாளர் குழுக்களின் சமச்சீர் நடவடிக்கைகள், தமிழர்களின் நம்பிக்கையை இன்னும் குறைத்துவிட்டது.

இவ்வாறு, தமிழர் சமூகங்கள் பொதுவுடமையிலும் அரசியல் உரிமைகளிலும் அடையாளம் காணாமல் இருக்கின்றனர்.

வடக்கு–கிழக்கு தமிழர்களின் குரல்

தமிழர் வாசகர்கள் கூற விரும்பும் கருத்துக்கள்:

1. சட்டம் மற்றும் அதிகாரங்கள் அனைவருக்கும் சமமாக அமல்படுத்தப்பட வேண்டும்.

2. அரசியல் மற்றும் சமூக வன்முறை எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் கடுமையாக அமல்படுத்தப்பட வேண்டும்.

3. தமிழர் சமூக முன்னேற்றத்திற்கான திட்டங்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

4. பொது ஊடகங்கள் மற்றும் தகவல் வழங்கல் திறன் மேம்படுத்தப்பட வேண்டும், சமூகப் பாகுபாடு இல்லாமல்.

முடிவுரை

தமிழர் வாசகர்கள், அரசியல் வன்முறை மற்றும் பௌத்த வன்முறையாளர் தாக்கங்களுக்கு எதிராக உரிமைகள், நம்பிக்கை மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

“நம் குரல் மறக்கப்படக்கூடாது; நமது சமூகத்தின் உரிமைகள் அனைவருக்கும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.”

இதுவே வடக்கு–கிழக்கு தமிழர்களின் குரலை தமிழ் Guardian digital op-ed பாணியில் வெளியிடும் முயற்சி. இது அரசாங்கம் மற்றும் பௌத்த வன்முறையாளர் தாக்கங்களை வெளிப்படுத்தும், சமூக விழிப்புணர்வையும், அரசியல் வன்முறை எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளையும் ஊக்குவிக்கும்.