https://www.instagram.com/reel/Cy5x44NtVDl/

அம்பிட்டியே சுமனரதன தேரர் உள்ளிட்ட சில சிங்கள பௌத்தத் துறவிகள் மீண்டும் மீண்டும் தமிழர்களை வெட்டுவோம், படுகொலை செய்வோம் போன்ற வெளிப்படையான வன்முறையைக் கொண்டுள்ள பேச்சுகளைப் பிரசுரித்து வருவதால், தமிழ் சமூகத்தில் ஆழமான அச்சமும், நம்பிக்கைக் குறையும் ஏற்பட்டுள்ளது. இது வன்முறை எதிர்ப்பு, சட்ட நடைமுறை, மற்றும் உண்மையான தேசிய ஒற்றுமை குறித்து கடுமையான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

இலங்கையின் “தேசிய ஒற்றுமை” என்ற கண்ணோட்டம், போருக்குப் பிந்தைய காலகட்டத்தில் அடிக்கடி அரசியல் உரைகளில் ஒலிக்கிறது. நல்லிணக்கம், சமாதானம், தேசிய ஒருமித்த விருப்பம் போன்ற வார்த்தைகள் காணப்படும். ஆனால், தமிழர்களின் அனுபவத்தில், அந்த வார்த்தைகள் உண்மைதன்மையற்ற சொற்களாகத் தோன்றுகின்றன. காரணம் எளிது: சில அதீத மத அரசியல் அறப்பிரசங்கிகள், குறிப்பாக சில துறவிகள், பொதுமக்கள் முன்னிலையில் தலைவலி மற்றும் அச்சுறுத்தலான வன்முறை பேச்சுகளை மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துகின்றனர்.

உதாரணமாக, அம்பிட்டியே சுமனரதன தேரர், தமிழர்களை குறிவைத்து “துண்டுகளாக வெட்டுவோம்”, “படுகொலை செய்வோம்” என்ற வெளிப்படையான அச்சுறுத்தல்களை பரவலாக மீண்டும் மீண்டும் மேற்கொண்டுள்ளார். இது தனிப்பட்ட வன்முறையான பேச்சாக அல்ல; சட்டப்படி குற்றம் மற்றும் சமூக நிலைக்கு நேரடியாக ஆபத்தானது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் வரிசையாக நடந்தாலும், அதற்கேற்ப நீதிமன்ற நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்றது, சட்டச் சமநிலை இல்லாமையின் சிக்னல் கொடுக்கிறது.

சொற்கள் எப்போது வன்முறையாக மாறுகின்றன?

சாதாரணமாக, “சொல்வன்மை” மற்றும் “செயல்வன்மை” இரண்டையும் வேறுபடுத்துகின்றனர். ஆனால் இலங்கை போன்ற இன மோதல் அனுபவித்த சமூகத்தில், வன்முறையைத் தூண்டும் சொற்கள் வெறும் சொற்களாக இல்லாதவை. 1958, 1977, 1983 ஆகிய இனக் கலவரங்களுக்கு முன், தமிழர்களை “பிரச்சினை”, “நாட்டின் எதிரி” என சித்தரித்த சொற்கள் வன்முறைக்கு வழிகாட்டியதாக வரலாறு காட்டுகிறது. அதனால், இன்று ஒரு துறவி கூறும் வன்முறை பேச்சு, தமிழர்களுக்கு கடந்த காலத்தின் இருண்ட நினைவுகளை மீண்டும் எழுப்புகிறது.

பௌத்தத் துறவி என்ற அடையாளத்தின் வலிமை

இந்தச் சம்பவங்களில் முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், இவ்வாறான பேச்சுகள் ஒரு சாதாரண அரசியல் செயற்பாட்டாளரிடமிருந்து அல்ல, மாறாக பௌத்தத் துறவியிடமிருந்து வெளிப்படுகின்றன. துறவி = மத நெறி, மத நெறி = சமூக குரல், சமூக குரல் = அதிகாரம் என்ற புரிதல் பொதுவாக மக்கள் மனதில் உள்ளது. அதனால், ஒரு துறவி கூறும் போது, அது தனிப்பட்ட கருத்தாக இல்லாமல், பெரும்பான்மை சமூகத்தின் உணர்வாகவும் மதத்தின் பெயரில் ஆட்கொள்ளப்படுகிறதுமாகவும் இருக்கிறது.

இது பௌத்தமா,  அதன் மறுவடிவமா?

இது பௌத்தம் அல்ல. பௌத்தத்தின் அடிப்படை போதனைகள்:

• அஹிம்சை (வன்முறையின்மை)

• கருணை (கருணா)

• சம்மா வாசா (நல்ல பேச்சு)

அனைத்தும் உயிருக்கு தீங்கு விளைவிப்பதை எதிர்க்கும். சில துறவிகள் இதனை அரசியல் ஆயுதமாக மாற்றும்போது, மதத்தின் சிந்தனைக்கான கண்ணோட்டம் மீறப்படுகிறது.

தமிழர்களின் பார்வை: “போர் முடிந்தது” என்றால் என்ன?

2009ல் LTTE தோற்கடிக்கப்பட்டது. ஆனால் தமிழர்களின் அச்சம் முடியவில்லை. நில அபகரிப்பு, இராணுவமயமாக்கல், நினைவு நிகழ்வுகளுக்கான தடைகள், மாணவர் போராட்டங்களின் குற்றமாக்கல் போன்றவை தொடர்ந்தன. இப்போது வெளிப்படையான இனவெறி பேச்சுகள் மேலும் போர் முடிந்ததல்ல என்று உணர்வை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

அரசின் மௌனம்: நடுநிலையா, அனுமதியா?

இலங்கையில் சட்டம் உள்ளது. ஆனால் நடைமுறையில், பொதுமக்கள் முன்னிலையில் வெளிப்படையான இனவெறி பேச்சு செய்தால், அதற்கு எதிரான நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை. இது தமிழர்களின் பார்வையில் அனுமதியோ அல்லது பாதுகாப்பில்லாமையோ எனக் காட்டுகிறது.

சட்டம் எல்லோருக்கும் சமமா?

இலங்கையில் ICCPR Act மற்றும் பயங்கரவாத தடுப்பு சட்டங்கள் உள்ளன. ஆனால் நடைமுறையில்,

• தமிழ் இளைஞர்கள் சமூக ஊடக பதிவுகளுக்கே கைது

• நினைவு நிகழ்வுகள் தடையாக கருதப்படுகின்றன

• ஆனால் வெளிப்படையான இனவெறி பேச்சுக்கு தண்டனை இல்லை

இது இரட்டை தரநிலையை உருவாக்குகிறது, தேசிய ஒற்றுமையை பாதிக்கிறது.

LTTE-யின் முடிவுக்குப் பின் உருவான வெற்றிடம்

போர் முடிந்தது, ஆனால் underlying causes தீர்க்கப்படவில்லை. அரசியல் பிரதிநிதித்துவம், சம உரிமை, பாதுகாப்பு ஆகியவை இன்னும் பல இடங்களில் கட்டுப்பாடுகளுடன் உள்ளன. இது புதிய தீவிரமயமாக்கலுக்கான சூழலை உருவாக்குகிறது.

வடக்கு–கிழக்கு இளைஞர்கள் பார்க்கும் பாடம்

இன்று தமிழ் இளைஞர்கள்:

• போரின் நேரடி அனுபவம் இல்லை

• ஆனால் அதன் விளைவுகளை அனுபவிக்கிறார்கள்

அவர்கள் பார்க்கும் பாடம்:

“அமைதியாக பேசினால் கண்காணிப்பு,
வன்முறையை பேசினால் பாதுகாப்பு.”

இது மிக ஆபத்தான செய்தி.

தேசிய ஒற்றுமை என்றால் என்ன — தமிழர் பார்வை

தமிழர்களுக்கு, தேசிய ஒற்றுமை என்பது:

• மறப்பில் உருவாகுவது அல்ல

• மௌனத்தில் கட்டாயப்படுத்தப்படுவது அல்ல

அது உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதில், வெறுப்பு மொழிக்கு பூஜ்ய சகிப்புத்தன்மையில், சட்டத்தின் சம நடைமுறையில், பாதுகாப்பு உணர்வில் உருவாக வேண்டும்.

 இது ஒரு சோதனை

ஒரு துறவியின் வன்முறை பேச்சு என்பது:

• ஒரு இனத்தின் மீதான தாக்குதல்

• ஒரு மதத்தின் மீதான அவமதிப்பு

• ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்திற்கான அபாயம்

இலங்கை இன்று ஒரு சோதனையில் உள்ளது. இந்த வெறுப்பு மொழியை கண்டிக்குமா, சட்டத்தின் கீழ் கொண்டு வருமா, அல்லது மௌனமாக அனுமதிக்குமா?

தேசிய ஒற்றுமை என்பது சொல்வதல்ல; யாரை காப்பாற்றுகிறோம் என்பதிலும், அச்சுறுத்தலிலிருந்து பாதுகாப்பு அளிப்பதிலும் நிலைத்திருக்க வேண்டும். தமிழர்களின் பாதுகாப்பு, சம உரிமை மற்றும் உயிர் மதிப்பு — இவை தான் இலங்கையின் உண்மையான ஒற்றுமையை பரிசோதிக்கும் அளவுகோல்.