கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் பரந்தன் பகுதியில் அமைந்துள்ள பரந்தன் இரசாயன தொழிற்சாலை இலங்கையின் தொழில்துறை வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய அடையாளமாகும். 1950களில் நிறுவப்பட்ட இந்த அரசாங்க தொழிற்சாலை, ஒருகாலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்கியதுடன், நாட்டின் காகிதம், டெக்ஸ்டைல், ரப்பர், விவசாயம் மற்றும் நீர் சுத்திகரிப்பு துறைகளுக்கு அத்தியாவசியமான இரசாயனங்களை உற்பத்தி செய்தது.

ஆனால் இந்த தொழிற்சாலையின் வரலாறு, உற்பத்தி வளர்ச்சியைவிட, இன அரசியல், போர், புறக்கணிப்பு மற்றும் மீள்கட்டுமானத்தின் பெயரில் தொடரும் அநீதி ஆகியவற்றுடன் ஆழமாக பின்னியிருக்கிறது.

போர் முன்: உள்ளூர் தமிழர்களின் தொழில்துறை மையம்

உள்நாட்டுப் போருக்கு முன்பு, பரந்தன் இரசாயன தொழிற்சாலை:

• பெரும்பாலும் உள்ளூர் தமிழ் இளைஞர்களை வேலைக்கு அமர்த்தியது

• நிரந்தர வேலை, ஓய்வூதியம், தொழிற்சங்க உரிமைகள் வழங்கப்பட்டன

• கிளிநொச்சி – பரந்தன் பகுதி தொழிலாளர் சமூகமாக வளர்ந்தது

பல குடும்பங்கள் தலைமுறைகளாக இந்த தொழிற்சாலையை நம்பியே வாழ்ந்தன. கல்வி, வீடுகள், சமூக மேம்பாடு எனப் பல தளங்களில் இது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

போர் காலமும் அதன் பிந்தைய காலமும்: முற்றிலும் மாறிய நிலை

2009ஆம் ஆண்டு போர் முடிந்த பின்னர், பரந்தன் தொழிற்சாலை மீளத் திறக்கப்படும் என்ற நம்பிக்கை தமிழ் சமூகத்தில் இருந்தது. ஆனால் நடந்தது அதற்கு மாறாக.

 மீள்துவக்கத்தின் பெயரில் தமிழர்கள் புறக்கணிப்பு

• தொழிற்சாலை மீளமைப்பு பாதுகாப்பு அமைச்சின் கட்டுப்பாட்டில் நடந்தது

• புதிய வேலைவாய்ப்புகளில் வடக்கு, குறிப்பாக உள்ளூர் தமிழர்களுக்கு முன்னுரிமை இல்லை

• பல இடங்களில் இராணுவத்துடன் தொடர்புடைய நிறுவனங்கள் வேலைகளை கைப்பற்றின

இதனால்:

போரால் அனைத்தையும் இழந்த தமிழ் இளைஞர்கள், தங்கள் சொந்த நிலத்தில் கூட வேலை வாய்ப்பின்றி தவிக்க வேண்டிய நிலை உருவானது.

வேலைவாய்ப்பில் இனச்சமத்துவம் இல்லை என்ற குற்றச்சாட்டு

தமிழ் சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் அரசியல் கட்சிகள் முன்வைக்கும் குற்றச்சாட்டுகள்:

• தொழிற்சாலை தேசிய சொத்து என்றாலும்

• அதன் பயன் உள்ளூர் மக்களுக்கு சென்றடைவதில்லை

• தெற்கு பகுதிகளில் இருந்து பணியாளர்கள் கொண்டுவரப்படுகிறார்கள்

• தற்காலிக ஒப்பந்த வேலைகளில் கூட தமிழ் இளைஞர்கள் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள்

இது வெறும் நிர்வாகப் பிரச்சினையல்ல;
👉 இது ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட இனப் பாகுபாடு என்றே பலர் கருதுகிறார்கள்.

பொருளாதார வளர்ச்சி vs மனித மரியாதை

அரசு அடிக்கடி கூறுவது:

“பரந்தன் தொழிற்சாலை நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்காக மீளமைக்கப்படுகிறது”

ஆனால் கேள்வி இதுதான்:

• இந்த வளர்ச்சியில் யார் பங்கேற்கிறார்கள்?

• யார் பயன் பெறுகிறார்கள்?

• போரால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இதில் இடமுண்டா?

உள்ளூர் மக்களை வேலைவாய்ப்பிலிருந்து விலக்கி விட்டு,
“தேசிய வளர்ச்சி” பேசுவது காலியான அரசியல் சொற்பொழிவு மட்டுமே.

தமிழர் வேலைவாய்ப்பு = நல்லிணக்கத்தின் அடிப்படை

வடக்கு மாகாணத்தில்:

• வேலைவாய்ப்பின்மை

• போதைப்பொருள்

• வெளிநாட்டு இடம்பெயர்வு

• சமூக சிதைவு

என பல பிரச்சினைகளின் அடிப்படைக் காரணம் வேலை இல்லாமை.

பரந்தன் போன்ற பெரிய அரசுத் தொழிற்சாலைகள்:

✔ உள்ளூர் தமிழர்களுக்கு வேலை
✔ தொழில்துறை பயிற்சி
✔ நிலையான வருமானம்

வழங்கினால் மட்டுமே உண்மையான நல்லிணக்கம் உருவாக முடியும்.

தமிழ் அரசியல் கேள்வி: உரிமையா, தயவா?

தமிழர்கள் கேட்பது:

• உதவி அல்ல

• சலுகை அல்ல

 சம உரிமை.

“எங்கள் நிலத்தில் இயங்கும் அரசுத் தொழிற்சாலையில், எங்களுக்கு வேலை வேண்டுமென்பது பிரிவினை கோரிக்கை அல்ல; அது அரசியல் நியாயம்.”

முடிவாக

பரந்தன் இரசாயன தொழிற்சாலை,
 இலங்கையின் போர் பிந்தைய அரசியல் நேர்மையின் ஒரு சோதனை.

• தமிழர்களை இணைத்துக் கொண்டால் → நல்லிணக்கம்

• புறக்கணித்தால் → மறைந்திருக்கும் மோதல்

வளர்ச்சி என்பது கட்டிடங்களால் அல்ல;
மனிதர்களின் வாழ்வால் அளவிடப்பட வேண்டும்.