තමිල් ප්‍රදේශවල අත්දැකීම් පදනම් කරගත් විශ්ලේෂණයක්**

ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධය 2009දී අවසන් වුණද, සාමය යනු සන්නද්ධ ගැටුම නැතිවීම පමණක් නොවන බව උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත්වල ජීවත්වන ජනතාවගේ අත්දැකීම් පැහැදිලිව පෙන්වයි. විශේෂයෙන්ම තමිල් බහුතරයක් වසන ප්‍රදේශවල, යුද්ධයෙන් පසුත් ඉරாணුවමය කරණය (militarisation) දෛනික ජීවිතයේ මූලික ලක්ෂණයක් බවට පත්ව තිබේ. මෙය සාමය සහ ප්‍රතිසන්ධානය පිළිබඳ ගැඹුරු ප්‍රශ්න මතු කරයි.

1. ඉරாணුවමය කරණය යනු කුමක්ද?

ඉරாணුවමය කරණය යනු, යුද්ධයක් අවසන් වූ පසුද:

• හමුදා පාලනය සිවිල් අවකාශවල පවත්වාගෙන යාම

• ආර්ථික, සංස්කෘතික, ආගමික සහ පරිපාලන කටයුතුවල හමුදා සෘජු මැදිහත්වීම

• සිවිල් පාලනයට අයත් කාර්යයන් හමුදාව විසින් ඉටු කිරීම

යන තත්ත්වයයි.

උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත්වල:

• ගොවිබිම්, වාණිජ ඉඩම්, නිවාස

• හෝටල්, ගොවිපල, ව්‍යාපාර

• ආගමික හා සංස්කෘතික ස්ථාන

හමුදා පාලනය යටතේ හෝ හමුදා මැදිහත්වීම යටතේ පවතින බවට නිතර චෝදනා එල්ල වේ.

2. ඉරாணුවමය කරණය සහ තමිල් ජනතාවගේ දෛනික ජීවිතය

තමිල් ප්‍රදේශවල බොහෝ සිවිල් ජනතාවට:

• හමුදා නිරීක්ෂණය යටතේ ජීවත්වීම

• සිහිවටන, මරණානුස්මරණ, සභා තහනම් කිරීම

• ඉඩම් නැවත ලබාගැනීමේ දී ඇතිවන බාධා

• තරුණයන් පිළිබඳ සැක සහ නිරන්තර පරීක්ෂණ

සාමාන්‍ය අත්දැකීම් බවට පත්ව ඇත.

මෙය, ජනතාව තුළ භීතිය, අවිශ්වාසය සහ අසුරක්ෂිතභාවය වර්ධනය කරයි.

3. සාමය යනු කුමක්ද? (Peace vs Absence of War)

සාමය යනු:

• වෙඩි හඬ නෑවීම පමණක් නොවේ

• හමුදා බලය පවතින තත්ත්වයක් පමණක් නොවේ

සැබෑ සාමය යනු:

• සමාන පුරවැසිභාවය

• නීතිය ඉදිරියේ සමානභාවය

• භීතියෙන් තොර ජීවිතය

• මත ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස

• අතීත අසාධාරණයන් පිළිගැනීම

යන අංග එකතුවක් වේ.

තමිල් ප්‍රදේශවල බොහෝ දෙනාට, යුද්ධය අවසන් වුණත් මෙම අංග සම්පූර්ණයෙන්ම අත්විඳීමට නොහැකි වී ඇත.

4. ඉරாணුවමය කරණය සහ ප්‍රතිසන්ධානය

ප්‍රතිසන්ධානය (reconciliation) යනු:

• විශ්වාසය නැවත ගොඩනැගීම

• රාජ්‍යය සහ ජනතාව අතර සම්බන්ධය සුවපත් කිරීම

යන්නයි.

නමුත්:

• ඉඩම් අල්ලාගෙන සිටීම

• සිවිල් පරිපාලනයට හමුදා මැදිහත්වීම

• බෞද්ධ ආගමික ව්‍යාප්තිය හමුදා සහාය ඇතිව සිදු වන බවට ඇති චෝදනා

මෙම විශ්වාසය තවදුරටත් දුර්වල කරයි.

5. ඉතිහාසය සහ මතකය

තමිල් ජනතාවට:

• 1958, 1977, 1983 ජාතිවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වය

• යාපනය පුස්තකාලය දහනය

• අතුරුදහන් වීම, යුද්ධය

යන අත්දැකීම් තවමත් සමාජීය මතකයේ ජීවමානයි.

මෙවැනි ඉතිහාසයක් පවතින විට, ඉරாணුවමය කරණය ආරක්ෂාවක් ලෙස නොව,
අතීත පීඩනය දිගු කරන ලද ආකාරයක් ලෙස දැනෙයි.

6. සාමය සඳහා විකල්ප මඟ

සැබෑ සාමය සඳහා:

• සිවිල් පාලනය ශක්තිමත් කිරීම

• හමුදා භූමිකාව සීමා කිරීම

• ඉඩම් නැවත ජනතාවට ලබාදීම

• දේශපාලන සිරකරුවන් පිළිබඳ සාධාරණ විසඳුම්

• සත්‍යය, වගකීම සහ යුක්තිය පිළිබඳ ක්‍රියාවලිය

අත්‍යවශ්‍ය වේ.

මෙය තමිල් ජනතාවට පමණක් නොව, සම්පූර්ණ ශ්‍රී ලංකාවටම දීර්ඝකාලීන ස්ථාවරතාවය ගෙන එයි.

7. නිගමනය

ඉරாணුවමය කරණය මගින්:

• කාලික පාලනයක් සහ නිහතමානීතාවයක් ඇති කළ හැකි වුවද,

• දිගුකාලීන සාමයක් ගොඩනැගීමට නොහැක.

සාමය යනු:

• බලය මත නොව,

• විශ්වාසය, සාධාරණය සහ සමානත්වය මත ගොඩනැගිය යුතු ක්‍රියාවලියකි.

උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත්වල තමිල් ජනතාවගේ අත්දැකීම්,
ශ්‍රී ලංකාවේ සාමය තවමත් සම්පූර්ණ නොවූ ව්‍යාපෘතියක් බව අපට සිහිපත් කරයි.