இனப்படுகொலை நினைவூட்டலும் முடியாத நீதியும்**

இலங்கையில் பிப்ரவரி 4 “தேசிய சுதந்திர தினமாக” கொண்டாடப்படுகிறது. அணிவகுப்புகள், தேசியக் கொடிகள், அரசியல் உரைகள், இராணுவ மரியாதைகள் என அரசு முழு வலிமையுடன் இந்த நாளை கொண்டாடுகிறது. ஆனால் அதே நாளில், இலங்கையின் ஒரு பெரும் மக்கள் தொகையான தமிழ் மக்களுக்கு இது மகிழ்ச்சியின் நாள் அல்ல; துயரத்தின், இழப்பின், மறுக்கப்பட்ட நீதியின் நினைவுநாள். அதனால்தான் இந்த நாள் பல தமிழர்களால் “Black Day – கருப்பு நாள்” எனக் குறிக்கப்படுகிறது.

இந்த கருப்பு நாள், வெறும் அரசியல் எதிர்ப்பல்ல. அது ஒரு இனத்தின் கூட்டு நினைவு (collective memory). அது சொல்லும் செய்தி எளிதானது:
“இந்த சுதந்திரம் எங்களுக்கு ஒருபோதும் முழுமையாக வழங்கப்படவில்லை.”

1948: விடுதலையா அல்லது அதிகார மாற்றமா?

1948 இல் பிரிட்டிஷ் காலனிய ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. ஆனால் தமிழ் மக்களின் பார்வையில், இது விடுதலையல்ல;
வெள்ளையர் ஆட்சியிலிருந்து சிங்கள–பௌத்த பெரும்பான்மை அரசியலுக்கான அதிகார மாற்றம்.

சுதந்திரம் பெற்ற சில மாதங்களிலேயே:

• மலையகத் தமிழர்கள் குடியுரிமை இழந்தனர்

• வாக்குரிமை பறிக்கப்பட்டது

• “முதன்மை குடிமக்கள் – இரண்டாம் தர குடிமக்கள்” என்ற அமைப்பு உருவானது

ஒரு நாட்டின் சுதந்திரம், அதன் குடிமக்களில் ஒரு பகுதியை நாடற்றவர்களாக்கி தொடங்கினால், அது சமத்துவ சுதந்திரமாக இருக்க முடியுமா?

அமைப்புசார்ந்த பாகுபாடு: இனப்படுகொலைக்கான விதை

1956 முதல்:

• “சிங்களம் மட்டும்” சட்டம்

• கல்வி, வேலைவாய்ப்புகளில் இன அடிப்படையிலான தடைகள்

• தமிழர் நிலங்களில் அரசு ஆதரவுடன் குடியேற்றங்கள்

இவை சிதறிய தவறுகள் அல்ல.
இவை ஒரே அரசியல் திட்டத்தின் தொடர்ச்சியான கட்டங்கள்.

பல சர்வதேச சட்ட அறிஞர்கள் கூறுவது போல,
இனப்படுகொலை (Genocide) என்பது ஒரே நாளில் நடப்பது அல்ல; அது ஒரு செயல்முறை.

அந்த செயல்முறையில்:

• அடையாளம் அழிக்கப்படுகிறது

• அரசியல் அதிகாரம் மறுக்கப்படுகிறது

• பொருளாதாரம் சிதைக்கப்படுகிறது

• கலாச்சாரம் ஒடுக்கப்படுகிறது

இந்த செயல்முறையின் உச்சமாகவே, 2009 இன் முள்ளிவாய்க்கால் வந்தது.

முள்ளிவாய்க்கால்: முடிவல்ல, உச்சம்

2009 மே மாதம், ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் பொதுமக்கள்:

• குண்டுவீச்சில்

• பாதுகாப்பு மண்டலங்களுக்குள்

• உணவு, மருந்து இன்றி

உயிரிழந்தனர்.

இது:

• விபத்து அல்ல

• தற்செயல் அல்ல

இது அரசு கட்டுப்பாட்டில் நடைபெற்ற ஒரு பெரும் மனிதாபிமான பேரழிவு.

இன்றும்:

• உண்மை வெளிவரவில்லை

• சுயாதீன விசாரணை இல்லை

• குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படவில்லை

அதனால் தான், தமிழர்களின் நினைவில்:
சுதந்திர தின அணிவகுப்புகளும், முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுகளும் ஒன்றாக மோதுகின்றன.

போர் முடிந்த பின்னும் தொடரும் அடக்குமுறை

போர் முடிந்ததாக அரசு அறிவித்தாலும்,
தமிழ் மக்களுக்கு அது அமைதியின் தொடக்கம் அல்ல.

இன்றும்:

• வடக்கு–கிழக்கில் கடும் இராணுவமயமாக்கல்

• தனியார் நிலங்களில் இராணுவ முகாம்கள்

• இராணுவம் நடத்தும் ஹோட்டல்கள், விவசாயம்

• புத்த கோவில்கள் – கலாச்சார மாற்றம்

இவை அனைத்தும்,
“வெற்றி கொண்ட அரசு – தோற்ற மக்கள்” என்ற உறவை உறுதி செய்கின்றன.

இந்த சூழலில், சுதந்திர தினம் கொண்டாடப்படுவது
பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் காயங்களில் உப்பு தூவுவதுபோல் இருக்கிறது.

அரசியல் கைதிகள்: சுதந்திரத்தின் வெறும் வார்த்தைகள்

ஒரு நாட்டின் சுதந்திரத்தை அளவிட ஒரு எளிய கேள்வி போதும்:

“எல்லா குடிமக்களுக்கும் சம உரிமை உள்ளதா?”

இன்றும்:

• தமிழ் அரசியல் கைதிகள்

• பயங்கரவாத தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ்

• ஆண்டாண்டு காலம் வழக்கின்றி

சிறைகளில்.

அவர்களின் குடும்பங்களுக்கு:

• சுதந்திர தினம் = காத்திருப்பின் இன்னொரு நாள்

• நீதியில்லாத இன்னொரு ஆண்டு

ஒரு நாட்டின் சுதந்திர தினத்தில் கூட,
சிலர் சுதந்திரம் இன்றி இருப்பது மிகப்பெரிய முரண்பாடு.

கருப்பு நாள் & இனப்படுகொலை நினைவூட்டல்

தமிழர்கள் பிப்ரவரி 4-ஐ கருப்பு நாளாக அனுசரிப்பது:

• பிற இனங்களின் மகிழ்ச்சியை அவமதிப்பதற்காக அல்ல

• நாட்டை உடைக்கவேண்டும் என்பதற்காக அல்ல

அது:

• “எங்களின் வரலாறு மறைக்கப்படுகிறது” என்ற எதிர்ப்பு

• “நினைவு கூட குற்றமாக்கப்படுகிறது” என்ற வலி

• “நீதி இல்லாமல் சமாதானம் இல்லை” என்ற அரசியல் நிலைப்பாடு

கருப்பு கொடி, மௌன அஞ்சலி, நினைவு நிகழ்வுகள்
அவை அனைத்தும் இனப்படுகொலை மறுப்புக்கு எதிரான அமைதியான எதிர்ப்புகள்.

உண்மையான சுதந்திரம் என்றால் என்ன?

தமிழ் மக்களுக்கு சுதந்திரம் என்பது:

• அணிவகுப்பு அல்ல

• அரசியல் உரை அல்ல

அது:

• நில மீட்பு

• இராணுவ விலகல்

• அரசியல் கைதிகள் விடுதலை

• காணாமல் போனோருக்கு உண்மை

• குற்றங்களுக்கு பொறுப்புக்கூறல்

இவை இல்லாமல்,
சுதந்திர தினம் ஒரு அரசியல் நாடகமாகவே தொடரும்.

முடிவாக

78 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும்,
இலங்கையின் சுதந்திரம் அனைவருக்கும் பொதுவான அனுபவமாக மாறவில்லை.

அதனால் தான்:

• தமிழர்களுக்கு பிப்ரவரி 4 ஒரு கருப்பு நாள்

• அது இனப்படுகொலை நினைவூட்டலுடன் இணைந்த நாள்

நினைவைக் குற்றமாக்க முடியாது.
நீதியை காலம் அழிக்க முடியாது.

ஒருநாள்,
உண்மை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் போது,
நீதி வழங்கப்படும் போது,
சமத்துவம் நடைமுறையாகும் போது,

அன்றே
கருப்பு நாள் – பொதுவான சுதந்திர நாளாக மாறும்.