இலங்கை சுதந்திரம் பெற்று 78 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. ஆண்டுதோறும் பிப்ரவரி 4 அன்று சுதந்திரம் கொண்டாடப்படுகிறது. ஆனால் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் வாழும் பல தமிழ் மக்களுக்கு, இந்த நாள் கொண்டாட்டமாக அல்ல; இன்னும் நிறைவேறாத வாக்குறுதிகளை நினைவூட்டும் நாளாகவே உள்ளது.

1948 ஆம் ஆண்டு கிடைத்த அரசியல் சுதந்திரம், எல்லா குடிமக்களுக்கும் சம உரிமை, பாதுகாப்பு, மரியாதை, வாய்ப்பு ஆகியவற்றை உறுதி செய்யும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த எதிர்பார்ப்பு, குறிப்பாக தமிழ் சமூகத்திற்குப் பொருந்தும் விதத்தில், முழுமையாக நிறைவேறவில்லை என்பதே கசப்பான உண்மை.

சுதந்திரம் யாருக்காக?

வடக்கு–கிழக்கில் உள்ள ஒரு சாதாரண கிராமவாசியிடம் “சுதந்திரம் என்றால் என்ன?” என்று கேட்டால், அவர் பதில் வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் காணும் பதிலாக இருக்காது.
அவருக்கு சுதந்திரம் என்பது:

• தனது நிலத்தில் பயமின்றி வாழ்வது

• இராணுவ முகாம்களின் நிழலின்றி விவசாயம் செய்வது

• நீதிமன்ற தீர்ப்புகள் நடைமுறையில் அமலாகுவதை காண்பது

• காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகளுக்கான உண்மை மற்றும் நீதி பெறுவது

• அரசியல் கருத்து சொல்வதற்காக கண்காணிக்கப்படாதிருப்பது

இந்த அடிப்படை அம்சங்கள் இன்னும் உறுதியளிக்கப்படாத நிலையில், சுதந்திரம் முழுமையடைந்ததாகக் கூறுவது உண்மைக்கு முரணானது.

இராணுவமயமாக்கல்: சுதந்திரத்தின் எதிர்மறை முகம்

2009 இல் ஆயுதப் போர் முடிந்ததாக அரசு அறிவித்தது. ஆனால் வடக்கு–கிழக்கில் வாழும் மக்களின் அன்றாட அனுபவம், “போர் முடிந்தது” என்ற உணர்வை இன்னும் முழுமையாக வழங்கவில்லை.

பெரும் அளவிலான இராணுவ இருப்பு:

• விவசாய நிலங்களை ஆக்கிரமித்தல்

• சுற்றுலா, விவசாயம், வர்த்தகம் போன்ற சிவில் பொருளாதாரங்களில் இராணுவ தலையீடு

• கோவில்கள், தேவாலயங்கள், குறிப்பாக தமிழ் பெரும்பான்மையுள்ள பகுதிகளில் புத்த கோவில்கள் அமைப்பதில் இராணுவ ஈடுபாடு

இவை அனைத்தும் சாதாரண குடிமக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும், கலாச்சார அடையாளத்தையும் பாதிக்கின்றன.
சுதந்திரம் என்றால் இராணுவக் கண்காணிப்பில் வாழ்வது அல்ல.

நில உரிமையும் சுதந்திரமும்

வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் இன்னும் தங்கள் சொந்த நிலங்களை மீட்டெடுக்க முடியாமல் இருக்கின்றன. சில இடங்களில் நீதிமன்றங்கள் நிலத்தை விடுவிக்க உத்தரவிட்டிருந்தாலும், நடைமுறையில் அது செயல்படவில்லை.

நிலம் என்பது வெறும் சொத்து அல்ல.
அது:

• வாழ்வாதாரம்

• அடையாளம்

• வரலாறு

• எதிர்காலம்

நிலமின்றி வாழும் மக்கள், உண்மையில் சுதந்திரமானவர்களாக இருக்க முடியாது.

அரசியல் கைதிகள்: சுதந்திரத்தின் மறுபக்கம்

இன்றும் தமிழ் அரசியல் கைதிகள் சிறைகளில் இருக்கின்றனர். சிலர்:

• குற்றம் நிரூபிக்கப்படாமல்

• பல ஆண்டுகளாக வழக்குகள் இன்றி

• பயங்கரவாத தடுப்பு சட்டம் (PTA) போன்ற சட்டங்களின் கீழ்

இந்த நிலை, “சட்டத்தின் முன் சமம்” என்ற அடிப்படை ஜனநாயகக் கோட்பாட்டையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
ஒரு நாட்டின் சுதந்திரம், அதன் சிறைகளில் எவ்வாறு மனித உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன என்பதாலேயே அளவிடப்படுகிறது.

நினைவு, உண்மை, நீதி

தமிழ் சமூகத்திற்கு சுதந்திரம் என்பது மறப்பை கட்டாயப்படுத்துவது அல்ல.
அது:

• கடந்த கால அநீதிகளை ஒப்புக்கொள்வது

• பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குரல்களை கேட்பது

• உண்மை அறியும் செயல்முறைகள்

• பொறுப்புக்கூறல்

• மீண்டும் இப்படியான துயரங்கள் நிகழாதிருப்பதற்கான உறுதிகள்

இவை இல்லாமல் “ஒற்றுமை” பற்றிய பேச்சு வெறும் அரசியல் சொற்பொழிவாகவே இருக்கும்.

பொருளாதார சுதந்திரம் யாருக்கு?

இன்றைய பொருளாதார மீட்பு பற்றிய உரைகள், வடக்கு–கிழக்கில் உள்ள பல சமூகங்களுக்கு இன்னும் தொலைவானதாகவே தெரிகிறது.
வேலை வாய்ப்புகள், முதலீடுகள், வளர்ச்சி திட்டங்கள் பெரும்பாலும் மையப்படுத்தப்பட்டவை.
இராணுவம் பொருளாதாரத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் சூழலில், உள்ளூர் இளைஞர்களுக்கான வாய்ப்புகள் குறைகின்றன.

சுதந்திரம் என்பது பொருளாதாரத் தேர்வுகளும், வாய்ப்புகளும் அனைவருக்கும் சமமாக கிடைப்பதே.

சுதந்திர தினம்: யாருக்கான கொண்டாட்டம்?

வடக்கு–கிழக்கில் சுதந்திர தினம் பலருக்கு:

• அடக்குமுறையை நினைவூட்டும் நாள்

• இழப்புகளை நினைவுகூரும் நாள்

• கேட்கப்படாத கேள்விகளை நினைவில் கொண்டு வரும் நாள்

ஒரே கொடி, ஒரே அணிவகுப்பு, ஒரே உரை – இவை அனைத்தும் உண்மையான ஒன்றிணைப்பை உருவாக்குவதில்லை.
உண்மையான தேசிய நாள் என்றால், எல்லா சமூகங்களின் அனுபவங்களும், வலிகளும், எதிர்பார்ப்புகளும் அதில் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.

முடிவாக

78 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், தமிழ் சமூகத்தின் பார்வையில் இலங்கையின் சுதந்திரம்:

• முழுமையானதாக இல்லை

• சமமாக பகிரப்பட்டதாக இல்லை

• பாதுகாப்பானதாக இல்லை

ஆனால் சுதந்திரம் இன்னும் சாத்தியமற்ற கனவாகவும் இல்லை.

உண்மையான சுதந்திரம் உருவாக வேண்டுமெனில்:

• இராணுவமயமாக்கல் குறைக்கப்பட வேண்டும்

• நிலங்கள் மீட்கப்பட வேண்டும்

• அரசியல் கைதிகள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும்

• உண்மை, நீதி, பொறுப்புக்கூறல் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்

• அனைத்து சமூகங்களும் சம உரிமையுடன் வாழும் சூழல் உருவாக்கப்பட வேண்டும்

அன்றுதான், பிப்ரவரி 4
வடக்கு–கிழக்கிலும் உண்மையான சுதந்திர தினமாக மாறும்.