1. உலக ஒழுங்கு மாற்றம்: ஒரு வரலாற்றுத் திருப்புமுனை

உலக அரசியல் வரலாற்றில் சில தருணங்கள் மட்டுமே “ஒழுங்கு மாற்றம்” (world order shift) என அழைக்கப்படுகின்றன. முதல் உலகப் போர், இரண்டாம் உலகப் போர், குளிர்போர் முடிவு போன்ற நிகழ்வுகள் அத்தகைய தருணங்கள். இன்றைய காலகட்டமும் அதே வரிசையில் நிற்கிறது. ஆனால் இந்த மாற்றம் திடீரென நிகழ்ந்ததல்ல; கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக மெதுவாகச் சேர்ந்து வந்த நெருக்கடிகளின் விளைவாக இது வெளிப்பட்டுள்ளது.

அமெரிக்கா தலைமையிலான விதிமுறை சார்ந்த உலக ஒழுங்கு (rules-based international order) இப்போது கடுமையான சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. உலகமயமாக்கல், சுதந்திர வர்த்தகம், ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள் போன்ற கருத்துக்கள் உலக அரசியலின் மையமாக இருந்த காலம், இன்று கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. பெரும் சக்திகள் (Great Powers) இனி விதிகளைப் பாதுகாப்பவர்களாக அல்ல, அவற்றைத் தங்களுக்கேற்றபடி வளைத்துக் கொள்பவர்களாக செயல்படுகின்றன.

இந்தச் சூழலில், “டொன்ரோ கோட்பாடு” போன்ற புதிய கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்படுவது, 19ஆம் நூற்றாண்டின் பேரரசு அரசியலை நினைவூட்டுகிறது. “இந்தப் பகுதி எங்களுடையது” என்ற எண்ணம், உலகத்தை மீண்டும் செல்வாக்கு மண்டலங்களாக (spheres of influence) பிரிக்கும் அபாயத்தை உருவாக்குகிறது.

2. பெரும் சக்திகளின் அரசியல்: அமெரிக்கா, சீனா, ரஷ்யா

அமெரிக்கா: பாதுகாப்பிலிருந்து ஆதிக்கம் வரை

அமெரிக்கா நீண்ட காலமாக தன்னை “உலக காவலன்” (global policeman) எனக் காட்டிக் கொண்டது. ஆனால் சமீபத்திய போக்கு, அந்த முகமூடியை விலக்கி, வெளிப்படையான ஆதிக்க அரசியலுக்கு நகர்கிறது. வெனிசூயலா, கிரீன்லாந்து, கனடா போன்ற நாடுகளைப் பற்றிய ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தின் பேச்சுக்கள், சர்வதேச சட்டத்தின் அடிப்படை கோட்பாடுகளையே கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றன.

இதன் விளைவாக, சிறிய மற்றும் நடுத்தர நாடுகள் அமெரிக்காவை ஒரு “நம்பகமான கூட்டாளி”யாகப் பார்க்க முடியாத நிலை உருவாகியுள்ளது. இந்த நம்பிக்கையின்மை, உலக ஒழுங்கு மாற்றத்தின் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாகும்.

சீனா: மாற்று மையமாகும் ஆசிய சக்தி

சீனா, உலக பொருளாதாரத்தின் மையமாக மாறிவிட்டது. “பெல்ட் அண்ட் ரோடு” (BRI) முயற்சி மூலம் ஆசியா, ஆப்ரிக்கா, லத்தீன் அமெரிக்கா என பல பகுதிகளில் தனது செல்வாக்கை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. ஆனால் சீனா தன்னை மேற்கத்திய மாதிரியான “உலக காவலன்” என முன்வைப்பதில்லை. அதற்கு பதிலாக, “பரஸ்பர நன்மை” மற்றும் “தலையீடற்ற கொள்கை” (non-interference) என்ற சொல்லாடலை பயன்படுத்துகிறது.

இது இலங்கை போன்ற நாடுகளுக்கு ஈர்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில், கடன், அரசியல் சார்பு, மூலோபாய சார்பு போன்ற அபாயங்களையும் உருவாக்குகிறது.

ரஷ்யா: தடைகளுக்குள் செயல்படும் சக்தி

உக்ரைன் போர் காரணமாக ரஷ்யா மீது விதிக்கப்பட்ட தடைகள், உலக அரசியலில் ஒரு புதிய உண்மையை வெளிப்படுத்தின: பெரும் சக்திகளை முழுமையாக தனிமைப்படுத்த முடியாது. ஐரோப்பா, இந்தியா, சீனா ஆகிய நாடுகள் தொடர்ந்து ரஷ்ய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவை வாங்கி வருகின்றன. இது, உலகம் ஒரே மையத்தில் இயங்குவதில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.

3. நடுத்தர சக்திகள்: புதிய அரசியல் குரல்

கனடா, UK, ஆஸ்திரேலியா, இந்தியா போன்ற நாடுகள் “நடுத்தர சக்திகள்” என அழைக்கப்படுகின்றன. இவை பெரும் சக்திகள் அல்ல; ஆனால் சிறிய நாடுகளும் அல்ல. இந்த நாடுகள் இப்போது அமைதியாக பின்தொடர்பவர்களாக இருக்க விரும்பவில்லை.

மார்க் கார்னியின் டாவோஸ் உரை, இந்த மனநிலையின் வெளிப்பாடாகும். “ஒருங்கிணைப்பு ஒரு ஆயுதமாக மாறும்போது, அதில் வாழ முடியாது” என்ற அவரது கூற்று, இலங்கை போன்ற நாடுகளுக்கும் நேரடியாக பொருந்துகிறது.

4. தென் ஆசியா: போட்டி நிலமாக மாறும் பிராந்தியம்

தென் ஆசியா இன்று உலக அரசியலின் முக்கியப் போட்டி நிலமாக மாறியுள்ளது. இந்தியா, சீனா, அமெரிக்கா ஆகிய மூன்று சக்திகளின் மூலோபாயக் கண்களில் இந்தப் பிராந்தியம் மிக முக்கியமானது.

இந்தியா: எழும் சக்தி

இந்தியா தன்னை ஒரு “Global South leader” ஆக முன்வைக்கிறது. G20 தலைமையகம், BRICS உறுப்பினர், QUAD பங்கேற்பு ஆகியவை இந்தியாவின் பல்வேறு திசை வெளிநாட்டு கொள்கையை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்தியா, அமெரிக்காவுடன் பாதுகாப்பு உறவை வளர்த்துக் கொண்டே, ரஷ்யா மற்றும் சீனாவுடன் பொருளாதார உறவுகளைத் தொடர்கிறது.

பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ், நேபாளம்

இந்த நாடுகள் பெரும் சக்திகளின் போட்டிக்குள் சிக்கியுள்ளன. சீன முதலீடுகள், IMF கடன்கள், அமெரிக்க அரசியல் அழுத்தங்கள் ஆகியவற்றின் நடுவே, தங்களது சுயாதீனத்தை பாதுகாப்பது இவர்களுக்கு சவாலாக உள்ளது.

5. இலங்கை: உலக ஒழுங்கு மாற்றத்தின் சிறிய பிரதிபலிப்பு

இலங்கை, உலக ஒழுங்கு மாற்றத்தின் ஒரு சிறிய ஆனால் முக்கியமான பிரதிபலிப்பாகும்.

பொருளாதார நெருக்கடி மற்றும் வெளிநாட்டு சார்பு

2022 பொருளாதார நெருக்கடி, இலங்கையின் வெளிநாட்டு சார்பை வெளிப்படையாகக் காட்டியது. IMF, இந்தியா, சீனா, ஜப்பான் ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் நம்ப வேண்டிய சூழல் உருவானது. இது, “ஒரே சக்தியை சார்ந்து இருக்க முடியாது” என்ற பாடத்தை இலங்கைக்கு கற்றுத் தந்தது.

மூலோபாய முக்கியத்துவம்

இந்தியப் பெருங்கடலில் இலங்கை ஒரு முக்கியமான இடத்தில் உள்ளது. இதனால், அமெரிக்கா–இந்தியா–சீனா போட்டியில் இலங்கை எப்போதும் கவனத்தின் மையமாக இருக்கும். துறைமுகங்கள், எரிபொருள் சேமிப்பு, கடற்படை அணுகல் போன்ற விடயங்கள் அரசியலாகின்றன.

6. புதிய உலக ஒழுங்கில் இலங்கையின் தேர்வு

இலங்கைக்கு முன் மூன்று முக்கியத் தேர்வுகள் உள்ளன:

1. ஒரு பெரும் சக்தியின் நிழலில் வாழ்வது

2. நடுத்தர சக்திகளுடன் இணைந்து பன்முக அணுகுமுறை (multilateralism) பின்பற்றுவது

3. பிராந்திய ஒத்துழைப்பை (South Asian cooperation) வலுப்படுத்துவது

மூன்றாவது தேர்வே இலங்கைக்கு நீடித்த பாதுகாப்பையும் வளர்ச்சியையும் தரக்கூடியதாகும்.

7. உலக தெற்கு மற்றும் ஒற்றுமையின் அவசியம்

உலக தெற்கு (Global South) இன்று ஒரு புதிய அரசியல் அடையாளத்தை தேடுகிறது. காலநிலை மாற்றம், கடன் நெருக்கடி, உணவு பாதுகாப்பு, குடியேற்றம் போன்ற பிரச்சினைகள், தனிநாடுகளால் தீர்க்க முடியாதவை. ஒத்துழைப்பே ஒரே வழி.

8. முடிவுரை: புதிய உலக ஒழுங்கில் சிறிய நாடுகளின் பங்கு

புதிய உலக ஒழுங்கு என்பது, பெரும் சக்திகள் மட்டும் வடிவமைக்கும் ஒன்றாக இருக்கக் கூடாது. இலங்கை போன்ற சிறிய நாடுகள், தங்கள் அனுபவங்களின் மூலம் உலகத்திற்கு முக்கியமான பாடங்களை வழங்க முடியும்:

• ஒரே சக்தியை சார்ந்தால் ஏற்படும் அபாயங்கள்

• பன்முக ஒத்துழைப்பின் அவசியம்

• மனித பாதுகாப்பு (human security) என்ற கருத்தின் முக்கியத்துவம்

இந்த உலகம், ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒழுங்காக அல்ல; நீதியையும் ஒத்துழைப்பையும் மையமாகக் கொண்ட ஒழுங்காக மாற வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. அந்த மாற்றத்தில், தென் ஆசியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் ஒரு குரல் இருக்க வேண்டும் – அது அமைதியானதாக இருந்தாலும் உறுதியானதாக இருக்க வேண்டும்.