சிங்கப்பூரின் பொருளாதார வெற்றியை இலங்கை உட்பட பல நாடுகள் முன்மாதிரியாகக் கொள்ள முயன்றுள்ளன.

2026 ஆம் ஆண்டு, சிங்கப்பூரின் முதல் தலைமை பொருளாதார ஆலோசகராக இருந்து அதன் மாற்றத்திற்குப் பிரதான வழிகாட்டியாக செயல்பட்ட டாக்டர் ஆல்பர்ட் வின்செமியஸ் மறைந்ததன் 30-ஆவது ஆண்டு நினைவாகும்.

டாக்டர் ஆல்பர்ட் வின்செமியஸ், சிங்கப்பூரின் ஆரம்ப வளர்ச்சியில் அளித்த பங்களிப்பு அளவிட முடியாதது. நெதர்லாந்தைச் சேர்ந்த பொருளாதார நிபுணரான அவர், 1960 ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் அபிவிருத்தி திட்டத்தின் (UNDP) குழுத் தலைவராக முதன்முறையாக சிங்கப்பூருக்கு நியமிக்கப்பட்டார். அதன் பின்னர், பிரதமர் லீ குவான் யூ உள்ளிட்ட நாட்டின் நிறுவனர் தலைமையுடன் நெருங்கிப் பணியாற்றி, போர் பிந்தைய காலகட்டத்தில் உலகின் மிகச் சிறந்த பொருளாதார மாற்றங்களுள் ஒன்றாக விளங்கிய சிங்கப்பூரின் நிறுவன கட்டமைப்புகளையும் கொள்கை அடித்தளங்களையும் வடிவமைத்தார்.

நான் பொதுவாழ்க்கைக்குள் நுழைவதற்கு முன், 1980களின் நடுப்பகுதியில், ஓய்வில் இருந்த அவர் வசித்த தி ஹேக் நகரில் டாக்டர் வின்செமியஸை முதன்முறையாக சந்தித்தேன். அப்போது நான் இருபதுகளின் இறுதியில் இருந்தேன். அவரது எளிமை, தெளிந்த சிந்தனை, உறுதியான நம்பிக்கை ஆகியவை என்னுள் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. பெருமை காட்டவோ, தன்னை முன்னிறுத்தவோ அவர் முயன்றதில்லை. அவரது அணுகுமுறை, கருத்தியலுக்குப் பதிலாக தர்க்கத்தையும் நடைமுறையையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட, தனித்துவமான டச்சு நடைமுறையை பிரதிபலித்தது.

அந்த காலத்தில் என் மறைந்த தந்தை தி ஹேக்கில் வசித்து வந்தார். சிங்கப்பூரின் எழுச்சியில் டாக்டர் வின்செமியஸின் முக்கிய பங்கைப் பற்றி விரிவாக வாசித்திருந்த நான், அவரது அனுபவங்களில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள ஆவலாக இருந்தேன். என் தந்தையின் நெருங்கிய நண்பரான, நெதர்லாந்து அரச குடும்பத்தின் இல்லத்தைக் கவனித்த ஒரு மூத்த தூதர், அந்த சந்திப்பை ஏற்பாடு செய்தார். அதன் பின்னர், நெதர்லாந்து சென்ற ஒவ்வொரு பயணத்திலும் தொடர்ந்த உரையாடல்கள் நடந்தன.

சிக்கலான பொருளாதார சவால்களை எளிய கருத்துத் தளங்களாக சுருக்கி, கொள்கை ரீதியாகவும் நடைமுறையாகவும் செயல்படுத்தக்கூடிய தீர்வுகளை முன்வைக்கும் அவரது அபூர்வ திறன் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. அவர் வெறும் தொழில்நுட்ப நிபுணர் அல்ல. வளர்ச்சியும் வாய்ப்புகளும் தான் வறுமையை குறைத்து மனித கண்ணியத்தை மீட்டெடுக்கும் சிறந்த வழி என அவர் நம்பினார். அந்த நம்பிக்கையே பொருளாதாரக் கொள்கைக்கு ஒரு ஒழுக்க மையத்தை அளித்தது.

ஒருமுறை, 1960 ஆம் ஆண்டு அவர் முதன்முறையாக சிங்கப்பூருக்கு வந்த தருணத்தை அவர் நினைவுகூர்ந்தார். அது தீவின் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான கட்டமாக இருந்தது. அந்தப் பயணம், இரு தசாப்தங்களுக்கு மேலாக – சுமார் 25 ஆண்டுகள் – நீடித்த ஒரு அபூர்வமான உறவின் தொடக்கமாக அமைந்தது. அந்த காலப்பகுதியில், அவர் அரசாங்கத்திற்கு ஆலோசனை வழங்கி, நீண்டகால பொருளாதாரத் திட்டங்களை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்காற்றினார்.

ஒரு சந்திப்பின் போது, அவரது அமர்வறையில் சுவரில் தொங்கியிருந்த உலக வரைபடத்தைச் சுட்டிக்காட்டினார். சிங்கப்பூரிலிருந்து துபாய் வரை கோடு இழுத்து, பின்னர் கொழும்பு மீது விரலை நிறுத்தினார். “இங்கே ஒரு பெரிய வெற்றிடம் உள்ளது,” என்றார் அவர். தெற்காசியாவிற்கான நுழைவாயிலாக இலங்கை மாறக்கூடிய திறன் கொண்டது – ஆனால் அதற்குத் தைரியமான, தீர்மானமான நடவடிக்கைகள் அவசியம் என்றார். முப்பது ஆண்டுகள் கடந்தும், அந்த வாய்ப்பு இன்னும் நிறைவேறாதது வருத்தமளிக்கிறது.

போருக்குப் பிந்தைய நெதர்லாந்தில், யூனிலீவர், ஷெல் போன்ற பன்னாட்டு நிறுவனங்களை ஈர்ப்பதில் அவர் ஈடுபட்டிருந்த அனுபவத்தின் அடிப்படையில், ஹாலந்து மற்றும் சிங்கப்பூர் இடையே உள்ள ஒற்றுமைகளை அவர் தெளிவாகக் கண்டறிந்தார். இயற்கை எரிவாயு கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன், பெரிய வளங்கள் இல்லாத சிறிய பொருளாதாரமாக இருந்த நெதர்லாந்து, திறந்த தன்மை, செயல்திறன், தொலைநோக்கு திட்டமிடல் ஆகியவற்றின் மூலம் தான் தன்னை நிலைநிறுத்தியது. இந்தப் பண்புகள் சிங்கப்பூருடனும், பல அம்சங்களில் இலங்கையுடனும் ஒத்திருந்தன.

போட்டிமிக்க உலகில், முதலீட்டை ஈர்க்க வேகம், தீர்மானம், நேர்மை ஆகியவையே உயிர்நாடிகள் என வின்செமியஸ் நம்பினார். வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்கு செயல்திறனும் உறுதியும் அவசியம் என்பதை அவர் அடிக்கடி வலியுறுத்தினார். அதற்காக, பல அமைச்சகங்களைச் சுற்றிச் செல்ல வேண்டிய நிலை இல்லாமல், ஒரே இடத்தில் அனைத்து அனுமதிகளையும் வழங்கும் “ஒற்றைச் சாளர நிறுவனம்” உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார். இதன் விளைவாகவே 1961 ஆம் ஆண்டு பொருளாதார அபிவிருத்தி வாரியம் (EDB) உருவாக்கப்பட்டது. அது சிங்கப்பூரின் வெற்றியின் மையமாக மாறியது; பின்னர் இலங்கை உட்பட பல நாடுகள் அதைப் பின்பற்ற முயன்றன.

சிங்கப்பூரின் வெற்றிக்கு அதன் நிறுவனர் தலைவர்களின் பார்வை, நேர்மை, உறுதி ஆகியவையும், அவர்கள்மீது மக்கள் வைத்திருந்த நம்பிக்கையும் அடித்தளமாக இருந்தன என்று டாக்டர் வின்செமியஸ் வலியுறுத்தினார். தலைமைக்கும் குடிமக்களுக்கும் இடையிலான இந்த உறவையே தேசிய அபிவிருத்தியின் உண்மையான அடித்தளம் என அவர் கருதினார்.

தொழிலாளர் வளம், உட்கட்டமைப்பு, வரி அமைப்பு, ஆட்சி முறை ஆகியவற்றில் தொடர்ச்சியான கவனம் செலுத்துவதன் மூலமே போட்டித்திறன் வளர்க்கப்பட வேண்டும் என்றும், முடிவெடுத்தல் சுறுசுறுப்பாகவும் முன்னோக்கியும் இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர் கூறினார். அதே நேரத்தில், நிலைத்தன்மையும் சமூக ஒற்றுமையும் நீடித்த முதலீட்டிற்கு அவசியமான முன் நிபந்தனைகள் என அவர் நம்பினார்.

2015 ஆம் ஆண்டு பிரதமர் லீ குவான் யூ மறைந்தபோது, டாக்டர் வின்செமியஸின் பிள்ளைகள் குடும்ப உறுப்பினர்களாக இறுதிச் சடங்கில் கலந்துகொள்ள அழைக்கப்பட்டனர். அவர் மீது தொடர்ந்தும் இருந்த மரியாதையின் அமைதியான சான்றாக அது விளங்கியது.

1996 டிசம்பரில் டாக்டர் வின்செமியஸ் காலமானார். அதன் நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நான் செயல்வீரிய அரசியலுக்குள் நுழைந்து அமைச்சராக பணியாற்றியபோது, அவரது ஆலோசனைகள் – தெளிவு, கவனம், நடைமுறைப் பார்வை – அடிக்கடி நினைவிற்கு வந்தன.

கருத்துகளுக்கும் செயல்பாடுகளுக்கும் இடையிலான பாலமாக அவர் இருந்தார். தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள், மக்கள் தொகை மாற்றங்கள், புவியியல் அரசியல் குழப்பங்கள் நிறைந்த இக்காலகட்டத்தில், கொள்கைத் தெளிவு, நிறுவன வலிமை, ஒழுங்கான செயல்படுத்தல் ஆகியவற்றில் அவர் வலியுறுத்திய பாடங்கள் இன்னும் பொருத்தமானவையாகவே உள்ளன.

(இக்கட்டுரையின் ஆசிரியர், முன்னாள் இலங்கை அமைச்சரும் தூதருமானவர்; இலங்கையின் மூலோபாய ஆய்வு நிறுவனம் ‘பாத்ஃபைண்டர் ஃபவுண்டேஷன்’-இன் நிறுவனர்.)