ஹார்கிகள் – அல்ஜீரிய சுதந்திரப் போரில் ஒரு முக்கிய வரலாற்றுக் குழு

ஹார்கிகள் (Harkis) என்பவர்கள் 1954 முதல் 1962 வரை நடைபெற்ற அல்ஜீரிய சுதந்திரப் போரின் போது,
பிரான்சு இராணுவத்திற்கு உதவியாக பணியாற்றிய அல்ஜீரிய முஸ்லீம்கள் ஆவர்.
அல்ஜீரியா நீண்ட காலம் பிரான்சின் காலனியாக இருந்ததால், அந்த நாட்டின் அரசியல் மற்றும் சமூக வாழ்க்கையில் பிரான்சின் ஆதிக்கம் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தது.

1954-ஆம் ஆண்டு, அல்ஜீரிய தேசிய விடுதலை முன்னணி (FLN) பிரான்சுக்கு எதிராக ஆயுதப் போராட்டத்தை தொடங்கியது. இந்த சுதந்திரப் போரின் போது, பிரான்சு இராணுவம் தனது அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக உள்ளூர் மக்களின் உதவியை நாடியது. அப்போது, சில அல்ஜீரிய முஸ்லீம்கள் பிரான்சு இராணுவத்தில் சேர்ந்து அல்லது அதற்கு உதவியாக வேலை செய்தனர். இவர்களே ஹார்கிகள் என அழைக்கப்பட்டனர்.

ஹார்கிகள் பல்வேறு காரணங்களால் பிரான்சு இராணுவத்துடன் இணைந்தனர். சிலர் வறுமை மற்றும் வேலை வாய்ப்பின்மை காரணமாகச் சேர்ந்தனர். சிலர் பிரான்சுக்கு விசுவாசம் கொண்டிருந்தனர். இன்னும் சிலர் FLN இயக்கத்தின் அழுத்தம் அல்லது பயம் காரணமாக பாதுகாப்பிற்காக பிரான்சின் பக்கம் சென்றனர். அனைவரும் ஒரே எண்ணத்துடன் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பிரான்சு இராணுவத்தில் ஹார்கிகள்
உளவு சேகரிப்பு, ராணுவ வழிகாட்டுதல், பாதுகாப்புப் பணிகள், மொழிபெயர்ப்பு போன்ற பணிகளை செய்தனர். அவர்கள் உள்ளூர் மக்களின் மொழி, நில அமைப்பு, சமூக அமைப்புகளை நன்கு அறிந்திருந்ததால், பிரான்சு இராணுவத்திற்கு அவர்கள் மிகப் பயனுள்ளதாக இருந்தனர்.

1962-ஆம் ஆண்டு எவியான் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகி, அல்ஜீரியா சுதந்திரம் பெற்றது. அதன் பின்னர், ஹார்கிகளின் நிலை மிகக் கடினமானதாக மாறியது. அவர்களை பல அல்ஜீரியர்கள் துரோகிகள் எனக் கருதினர். இதனால், பல ஹார்கிகள் மற்றும் அவர்களது குடும்பங்கள் பழிவாங்கல், வன்முறை மற்றும் உயிர் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளானார்கள்.

பிரான்சு அரசு தொடக்கத்தில் பெரும்பாலான ஹார்கிகளை அல்ஜீரியாவில் விட்டுவிட்டது. சிலர் மட்டும் பிரான்சுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். பிரான்சில் சென்ற ஹார்கிகளும் நல்ல வாழ்க்கையை உடனே பெறவில்லை. அவர்கள் அகதி முகாம்களில், மோசமான வசதிகளுடன் வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. சமூக புறக்கணிப்பு மற்றும் பொருளாதார சிரமங்கள் அவர்களை நீண்ட காலம் பாதித்தன.

பின்னாளில், ஹார்கிகள் அனுபவித்த துன்பங்களுக்கு பிரான்சு அரசு வருத்தம் தெரிவித்தது மற்றும் சில இழப்பீடுகளை வழங்கியது. இன்று ஹார்கிகள் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினர், அல்ஜீரிய சுதந்திரப் போரின் ஒரு வலியூட்டும் வரலாற்றுச் சாட்சியாக கருதப்படுகின்றனர்.

முடிவாக, ஹார்கிகள் வரலாறு காலனித்துவம், விசுவாசம், உயிர் பாதுகாப்பு மற்றும் அரசியல் முடிவுகள் மனித வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதற்கான முக்கிய உதாரணமாகும்

ஹார்கிகளை அல்ஜீரியாவில் விட்டுவிட்ட பிரான்சு அரசின் நிலைப்பாடு – விரிவான விளக்கம்

1962-ஆம் ஆண்டு எவியான் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகி அல்ஜீரியா சுதந்திரம் பெற்றபோது, ஹார்கிகள் மிக மோசமான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர். பல ஆண்டுகள் பிரான்சு இராணுவத்திற்கு சேவை செய்த போதிலும், பிரான்சு அரசு தொடக்கத்தில் பெரும்பாலான ஹார்கிகளை அல்ஜீரியாவிலேயே விட்டுவிட்டது. இது வரலாற்றில் மிகவும் விமர்சிக்கப்படும் முடிவாக கருதப்படுகிறது.

அந்த நேரத்தில், பிரான்சு அரசு அல்ஜீரிய சுதந்திர அரசுடன் நல்ல உறவை பேண விரும்பியது. ஹார்கிகளை பெருமளவில் பிரான்சுக்கு அழைத்துச் சென்றால், புதிய அல்ஜீரிய அரசு கோபமடையும் என்ற அச்சம் பிரான்சுக்கு இருந்தது. மேலும், ஹார்கிகள் பெரும் எண்ணிக்கையில் பிரான்சுக்கு வந்தால், பொருளாதார சுமை, சமூக பிரச்சினைகள், அரசியல் எதிர்ப்பு உருவாகும் என்றும் அரசு கருதியது. இதனால், ஹார்கிகளை பாதுகாப்பாக வெளியேற்றுவதற்கு அரசு முழுமையான முயற்சி எடுக்கவில்லை.

இதன் விளைவாக, அல்ஜீரியாவில் தங்கியிருந்த ஹார்கிகள் மற்றும் அவர்களது குடும்பங்கள் கடுமையான ஆபத்துக்கு உள்ளானார்கள். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, பல அல்ஜீரியர்கள் அவர்களை பிரான்சின் ஆதரவாளர்கள், துரோகிகள் எனக் கருதி பழிவாங்கினர். பலர் கைது செய்யப்பட்டனர், சிலர் கொல்லப்பட்டனர், பல குடும்பங்கள் வீடுகளை இழந்து துன்புறுத்தப்பட்டனர். இந்த நிகழ்வுகள் ஹார்கிகள் வரலாற்றில் மிகுந்த வலியையும் துயரையும் ஏற்படுத்தின.

பின்னர், மனிதாபிமான அழுத்தங்களும், ஊடக விமர்சனங்களும் அதிகரித்த பிறகு மட்டுமே, பிரான்சு அரசு சில ஹார்கிகளை அவர்களது குடும்பங்களுடன் பிரான்சுக்கு அனுமதித்தது. ஆனால் அவர்கள் பிரான்சில் அடைந்த வாழ்க்கையும் சுலபமானதாக இல்லை. அவர்கள் அகதி முகாம்கள், அடிப்படை வசதிகள் குறைந்த குடியிருப்புகள், சமூக புறக்கணிப்பு போன்ற பிரச்சினைகளை சந்தித்தனர். பிரான்சு சமூகத்திலும் அவர்கள் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.

பல ஆண்டுகள் கழித்து மட்டுமே, பிரான்சு அரசு ஹார்கிகளிடம் நடந்த அநீதியை அதிகாரப்பூர்வமாக ஒப்புக்கொண்டது. சில பிரான்சு தலைவர்கள், ஹார்கிகளை பாதுகாக்கத் தவறியது ஒரு வரலாற்றுப் பிழை என்று வெளிப்படையாக தெரிவித்தனர். இழப்பீடுகள், நினைவுச் சின்னங்கள், மற்றும் வரலாற்று அங்கீகாரம் போன்ற நடவடிக்கைகள் பின்னர் எடுக்கப்பட்டன.

.