டாக்டர் புன்சார அமரசிங்கே

காசா போரின் பின்னணியில், இலங்கையின் சிங்கள பௌத்த சமூகத்தினர் வெளிப்படுத்தும் வெளிப்படையான இஸ்ரேல் ஆதரவு, நாட்டிற்குள் இடதுசாரி, லிபரல் மற்றும் முஸ்லிம் அமைப்புகள் நடத்திய இஸ்ரேல் எதிர்ப்பு பெரும் பேரணிகளுடன் தீவிரமாக முரண்படுகிறது. காசாவில் இஸ்ரேல் மேற்கொண்ட இராணுவ நடவடிக்கைகள் குறித்து சர்வதேச அளவில் கடும் விமர்சனங்கள் எழுந்தபோதிலும், சிங்கள பௌத்த தேசியவாதிகள் தொடர்ந்து இஸ்ரேலை ஆதரிப்பது, அதற்குப் பின்னால் ஒரு வலுவான கருத்தியல் உந்துதல் இருப்பதை உணர்த்துகிறது.

இந்திய சூழலில், இஸ்ரேல் ஆதரவு பெரும்பாலும் இந்துத்துவ அரசியலுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. இஸ்லாமிய விரிவாக்கத்திற்கு எதிரான ஒரு பாதுகாப்புச் சுவராக இஸ்ரேலை இந்துத்துவம் பார்க்கிறது. ஆனால், சிங்கள பௌத்தர்களின் இஸ்ரேல் பற்றிய ஈர்ப்பு, இஸ்லாமிய விரிவாக்கம் குறித்த அச்சத்தைத் தாண்டி, மேலும் ஆழமான மற்றும் சிக்கலான காரணிகளால் ஊக்குவிக்கப்படுவதாக தெரிகிறது. ஆகையால், சிங்கள பௌத்த சமூகத்தின் இஸ்ரேல் மீது கொண்டுள்ள நெருக்கத்தின் அடிப்படை காரணிகளை ஆராய்வது அவசியமாகிறது.

இலங்கையின் வரலாற்றுச் சான்றுகள், யூதர்களின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பை குறித்த தகவல்களை மிகக் குறைவாகவே வழங்குகின்றன. எனினும், இலங்கையின் பௌத்த தேசியவாத இயக்கம், சயோனிசத்தை (Zionism) ஒரு தேசிய மறுமலர்ச்சிக்கான முன்மாதிரியாகக் கருதியுள்ளது. இலங்கையின் பௌத்த தேசியவாதத்தின் முன்னோடியாகக் கருதப்படும் அனாகரிக தர்மபாலர், யூதர்களையும் சயோனிச இயக்கத்தையும் வெளிப்படையாகப் பாராட்டிய முதல் நவீன சிங்கள பௌத்த தலைவராவார்.

தர்மபாலர், இலங்கையிலுள்ள முஸ்லிம் சமூகத்துக்கு எதிரான கடுமையான விமர்சனங்களை முன்வைத்தபோது, அவர்களை ஐரோப்பிய யூதர்களுடன் ஒப்பிட்டார். இது அக்கால மேற்கத்திய சமூகங்களில் நிலவிய இனவாதக் கருத்தியலை பிரதிபலிப்பதாகும். இந்த வெளிப்படையான யூத விரோதப் பேச்சுகளுக்கு மத்தியில், சிங்களர்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் இடையிலான வரலாற்றுச் சார்புகள் குறித்த ஒரு ஈர்ப்பும் தர்மபாலரிடம் காணப்பட்டது. Sinhala Buddhist எனும் தேசியவாத பத்திரிகையில் அவர் எழுதிய கட்டுரையில், தங்களது அடையாளத்தை பாதுகாப்பதில் சிங்களர்களும் யூதர்களும் ஒரேபோன்ற வீரத்தைக் காட்டியதாக அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

சயோனிச சிந்தனையிலும் சிங்கள பௌத்த தேசியவாத சிந்தனையிலும் காணப்படும் முக்கியமான ஒற்றுமை, தங்களை பிற நாகரிகங்களிலிருந்து வேறுபட்டவர்களாகக் காட்டும் முனைப்பாகும். சிங்களர்கள் தங்களை வெளிப்புறத் தாக்கங்களால் பாதிக்கப்படாத தனித்துவமான இனமாகப் பாரம்பரியமாகப் போற்றி வந்துள்ளனர். இந்த எண்ணம், யூதர்களின் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள்” என்ற நம்பிக்கையுடன் நெருக்கமாக ஒத்திருக்கிறது.

பிரிட்டிஷ் கல்வியாளர் பி.ஹெச். ஃபார்மர் தனது Ceylon: A Divided Nation என்ற நூலில், வரலாற்றுக் கதைகளின் மூலம் யூத மற்றும் சிங்கள அடையாளங்கள் எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டன என்பதை ஆராய்கிறார். சிங்கள பௌத்தத்தின் முக்கிய வரலாற்றுக் காப்பியமான மகாவம்சம், பண்டைய சிங்கள அரசர்களின் பெருமையையும் பௌத்தத்திற்கு அவர்கள் வழங்கிய ஆதரவையும் விவரிக்கிறது. இது பழைய ஏற்பாட்டின் Book of Kings நூலுடன் ஒப்பிடத்தக்கதாகும். மகாவம்சக் கதைகளின் அடிப்படையில், பௌத்தத்தை பாதுகாக்கும் சிறப்பு பங்கு சிங்களர்களுக்கே உரியது என்ற மனநிலை உருவாகியுள்ளது. இது, தங்களை கடவுளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் என யூதர்கள் நம்பும் எண்ணத்துடன் தெளிவான ஒற்றுமையைக் காட்டுகிறது.

சுதந்திரத்துக்குப் பிந்தைய காலகட்டத்தில், சிங்கள தேசியவாதிகள் சிங்களர்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் இடையிலான ஆதாரமற்ற வரலாற்றுச் சம்பந்தங்களை முன்வைத்து, தமிழர்களுக்கு எதிரான பகைமை உணர்வைத் தூண்டினர். பாதுகாப்புச் செயலாளர் என்.க்யூ. டயஸ், தமிழ்த் தனிநாட்டுக் கோரிக்கையை எதிர்கொள்ள, வடக்கு மாகாணத்தில் விவசாயக் குடியேற்றங்களை “பாதுகாப்புச் சுவர்” போல அமைக்க வேண்டும் என்று சிரிமாவோ பண்டாரநாயக்க அரசுக்கு ஆலோசனை வழங்கினார். இந்தக் கொள்கை, இஸ்ரேல் மேற்கொண்ட யூத குடியேற்ற மாதிரிகளால் ஊக்கமடைந்ததாக பலர் கருதுகின்றனர்.

பௌத்தத்தை காக்கும் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள்” என்ற எண்ணத்தின் அடிப்படையில், வடக்கில் சிங்கள குடியேற்றங்களை உருவாக்குவதன் மூலம், மகாவம்சத்தில் வர்ணிக்கப்படும் சிங்கள நாகரிகத்தின் பொற்காலத்தை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்ற கனவு வளர்க்கப்பட்டது. வரலாற்றுச் சூழலும் செயல்முறைகளும் வேறுபட்டிருந்தாலும், தங்களைத் தெய்வீகமாகவோ வரலாற்று ரீதியாகவோ “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள்” என நிலைநாட்டும் முயற்சி இரு இடங்களிலும் பொதுவான அம்சமாக இருந்தது.

போருக்குப் பிந்தைய இலங்கையில், சிங்கள பௌத்த தேசியவாதிகள் யூதர்களுக்கும் சிங்களர்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை ஆதாரமற்ற புராணங்களின் அடிப்படையில் பெருமைப்படுத்தத் தொடங்கினர். டாக்டர் மிராண்டோ ஒபேயசேகரே போன்ற எழுத்தாளர்கள், மகாவம்சத்தைத் தாண்டிய மாற்று வரலாறாக இராவணன் மரபை முன்வைத்தனர். அவரது பிரபலமான நூல்களில் ஒன்றில், இராவணன் “யூதா” என்ற உறவினரை மத்திய கிழக்குக்கு அனுப்பி, பின்னர் இஸ்ரேலாக மாறிய நிலத்தை உருவாக்கினார் என்ற கற்பனைக் கோட்பாடு முன்வைக்கப்படுகிறது. இதற்கு எந்த வரலாற்றுச் சான்றும் இல்லை. இருப்பினும், இந்தக் கற்பனைக்கதை சிங்கள தேசியவாதிகளிடையே இஸ்ரேலுடன் தங்களை இணைத்துக் காட்டும் மனநிலையை வலுப்படுத்தியது.

இந்த புராண அடிப்படையிலான கதைகள், சிங்கள பௌத்த தேசியவாதிகள் தங்களை யூதர்களுடன் இணைத்து, தங்களின் தனித்துவத்தையும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிலையும் வலியுறுத்த முயல்வதை வெளிப்படுத்துகின்றன. இலங்கைக்கும் இஸ்ரேலுக்கும் இடையிலான அரசியல் உறவுகள் காலப்போக்கில் பல திருப்பங்களை எடுத்திருந்தாலும், சிங்கள பௌத்த தேசியவாதிகளின் மனநிலையிலான இஸ்ரேல் ஆதரவு, பெரும்பாலும் புராணங்கள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தேசம் என்ற கருத்தியலின் பிரதிபலிப்பாகவே உள்ளது. இது, யூதர்கள் தங்களை கடவுளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் என நம்பும் எண்ணத்தின் ஒரு பிரதியெதிரொலியாகும்.