ශ්රී ලංකා දේශපාලනයේ චෝදනා, ප්රතිචෝදනා, දූෂණ චෝදනා හා ප්රතික්ෂේප—මේවා අලුත් දෙයක් නොවේ. එහෙත්, විශේෂයෙන් ස්වාධීනව හෝ ආණ්ඩුවෙන් වෙන්ව සිටින පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රීවරයෙකු විසින්, පාලක පක්ෂය සෘජුව “දූෂිත ආණ්ඩුවක්” ලෙස චෝදනා කරන අවස්ථාවක් උද්ගත වුවහොත්, එය සරල පුද්ගලික දේශපාලන අදහසක් ලෙස පමණක් සැලකිය නොහැක. එවැනි ප්රකාශයක් රටේ ප්රජාතන්ත්රවාදී සෞඛ්යය, පාලන හැකියාව, පරිපාලන පාරදෘශ්යභාවය සහ ඉතිහාස පසුබිම සමඟ සම්බන්ධ කර විග්රහ කළ යුතු කරුණක් බවට පත්වේ.
මෙම පසුබිම තුළ, යාපනය දිස්ත්රික්කය නියෝජනය කරන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී ආචාර්ය Ramanathan Archchuna මහතා විසින් පාර්ලිමේන්තුවේදී ජාතික ජන බලවේග (NPP) ආණ්ඩුවට එරෙහිව දූෂණ චෝදනා කළ බවට පැතිර ගිය තොරතුරු දේශපාලන වටපිටාව තුළ කැළඹීමක් ඇති කර තිබේ. එම ප්රකාශය කුමන ආකාරයෙන් සිදු කරන ලද්දේද, කුමන සන්දර්භයක ඉදිරිපත් කළේද, එය නීතිමය චෝදනාවක්ද නැතහොත් දේශපාලන විවේචනයක්ද යන්න ඉක්මවා, මෙවැනි චෝදනා ශ්රී ලංකා දේශපාලන ඉතිහාසය තුළ කෙසේ ස්ථානගත වී ඇත්ද යන්න විමර්ශනය කිරීම වැදගත් වේ.
ශ්රී ලංකා දේශපාලනයේ “දූෂණය” යන සංකල්පයේ ඉතිහාසය
ශ්රී ලංකාවේ දූෂණ චෝදනා 1970 දශකයෙන් ආරම්භ වී දේශපාලන සංවාදයේ කොටසක් බවට පත්ව ඇත. 1977 වර්ෂයේ පාලන මාරුවෙන් පසු විවෘත ආර්ථික ප්රතිපත්තිය ක්රියාත්මක වීමත් සමඟ, දේශපාලන බලය සහ පුද්ගලික ආයෝජනය අතර සම්බන්ධතාවය වැඩි විය. එමඟින් බල අපහරණය, කොන්ත්රාත් දේශපාලනය, පවුල් පාලනය වැනි චෝදනා මතු විය.
1990 දශකයෙන් 2015 දක්වා විවිධ ආණ්ඩු සමයන්හි විශාල පරිමාණයේ දූෂණ චෝදනා එල්ල විය. ඒවා අතර කිහිපයක් විමර්ශනයට ලක්වී නඩු විභාගයන්හි අවසන් වූ අතර, බොහෝ චෝදනා දේශපාලන පරිවර්තන සමඟ මැකී ගිය බව ද දක්නට ලැබේ.
2015 වර්ෂයේ “යහපාලනය” යන නාමයෙන් බලයට පැමිණි සන්ධාන ආණ්ඩුව දූෂණයට එරෙහිව ක්රියාමාර්ග ගන්නා බවට පොරොන්දු විය. එහෙත් පසුව එම ආණ්ඩුවද විපක්ෂය විසින් දූෂණ චෝදනා වලට ලක් කරන ලදී.
ඒ අනුව, ශ්රී ලංකාවේ “දූෂණ විරෝධය” සෑම ආණ්ඩුවක්ම ඉදිරිපත් කරන පොරොන්දුවක් වූවත්, එය පූර්ණ ආකාරයේ ව්යුහගත ප්රතිසංස්කරණයකට පත්වීම තවමත් අභියෝගයකි.
ජාතික ජන බලවේග (NPP): වෙනසක් පිළිබඳ පොරොන්දුව
ජාතික ජන බලවේග (NPP) පැරණි දේශපාලන සංස්කෘතියෙන් වෙන්ව, පාරදෘශ්යභාවය, පිරිසිදු පාලනය සහ සමාජ න්යාය මත පදනම් වූ දේශපාලන ව්යාපාරයක් ලෙස උද්භව විය. එහි ප්රමුඛ නායකයා වූයේ Anura Kumara Dissanayake මහතාය.
ඔහුගේ දේශපාලන කථන තුළ “දූෂණ රහිත පාලනය”, “දේශපාලන–ව්යාපාරික සන්ධි බිඳ දැමීම”, “පවුල් පාලනයට අවසානයක්” වැනි සටන් පාඨ ප්රමුඛ ස්ථානයක් ගත්තේය. 2022 ආර්ථික අර්බුදයත් සමඟ සාම්ප්රදායික පක්ෂ පිළිබඳ මහජන විශ්වාසය කඩාවැටුණු අවස්ථාවක, NPP වෙනසක සංකේතයක් ලෙස ඉදිරියට පැමිණියේය.
එවැනි ආණ්ඩුවක් වෙත දූෂණ චෝදනා එල්ල වීම, එම ආණ්ඩුවේ දේශපාලන විශ්වාසනීයත්වයට සෘජු අභියෝගයක් වේ.
පාර්ලිමේන්තු චෝදනා: නීතිය සහ දේශපාලනය
පාර්ලිමේන්තුව තුළ සිදු කරන ප්රකාශ “Parliamentary Privilege” යන නීතිමය ආරක්ෂාව යටතේ පවතී. ඒ අනුව, මන්ත්රීවරයෙකු විසින් පාර්ලිමේන්තුව තුළ කරන ලද ප්රකාශයක් සඳහා වහාම නීතිමය ක්රියාමාර්ග ගැනීම අපහසුය. එහෙත් එය එම චෝදනාව සත්යය බවට පත්වන බවක් නොවේ.
ආණ්ඩුවක් දූෂණය කරයි යන චෝදනාවක් සනාථ වීමට නම්:
-
නිශ්චිත ගිවිසුමක් හෝ මූල්ය ගනුදෙනුවක් සම්බන්ධයෙන් විස්තර ඉදිරිපත් විය යුතුය.
-
සාක්ෂි හෝ ලේඛන ඉදිරිපත් කළ යුතුය.
-
අදාල විමර්ශන ආයතන ක්රියාත්මක විය යුතුය.
මෙවැනි පියවර නොමැතිව එය දේශපාලන විවේචනයක් ලෙස පමණක් සැලකේ.
2022 ආර්ථික අර්බුදයේ පසුබිම
2022 දී ශ්රී ලංකාව විදේශ ණය අත්හැරීමකට (Default) ලක් වූ විට ජනතාව වීදි වලට බසින ලදී. “System Change” යන සටන් පාඨය එම සමයේ ජනප්රිය විය. එහි දේශපාලන ප්රතිඵලයක් ලෙස පැරණි පාලන ව්යුහයන් කඩාවැටුණි.
එම පසුබිම තුළ දූෂණය සරල නීතිමය ගැටළුවක් නොව, ආර්ථික බිඳවැටීමට හේතු වූ සාධකයක් ලෙස ජනතාව විසින් දැක්කාහ. වැරදි ණය කළමනාකරණය, දේශපාලන ආරක්ෂාව යටතේ ලබාදුන් කොන්ත්රාත්, පාඩු ලබන රාජ්ය ආයතන—මෙවැනි කරුණු දූෂණය සමඟ සම්බන්ධ කරගෙන බැලුණි.
එබැවින්, අද නැවත “දූෂිත ආණ්ඩුවක්” යන චෝදනාවක් මතු වුවහොත්, එය මහජන මනෝභාවයට ගැඹුරු බලපෑමක් ඇති කළ හැක.
දේශපාලන භූමිකාව
Ramanathan Archchuna මහතා පාර්ලිමේන්තුව තුළ විවිධ ආන්දෝලනාත්මක ප්රකාශ හේතුවෙන් අවධානයට ලක් වූ අයෙකි. ඇතැම් අවස්ථාවල ඔහුගේ ප්රකාශ මාධ්ය තුළ විශාල වශයෙන් ප්රචාරය වී ඇති අතර, වෙනත් අවස්ථාවල ඒවා නිල වශයෙන් ප්රතික්ෂේප කර ඇත.
ඔහු විසින් NPP ආණ්ඩුවට දූෂණ චෝදනා කළේ නම්, එය:
-
පුද්ගලික දේශපාලන ස්ථාවරයක ප්රකාශයක්ද?
-
ප්රාදේශීය දේශපාලන මතයක්ද?
-
නැතහොත් ජාතික මට්ටමේ ගැටළුවක්ද?
යන්න විග්රහ කළ යුතුය.
දූෂණ චෝදනාවල දේශපාලන ප්රතිඵල
වෙනසක් පොරොන්දු වූ නව ආණ්ඩුවක් වෙත දූෂණ චෝදනා එල්ල වුවහොත්:
-
ජාත්යන්තර ආයෝජකයන් සැලකිලිමත් විය හැක.
-
ජාත්යන්තර මූල්ය ආයතන (IMF වැනි) වැඩි නිරීක්ෂණයක් පවත්වා ගත හැක.
-
අභ්යන්තර දේශපාලන විරෝධතා ශක්තිමත් විය හැක.
එහෙත් චෝදනා සනාථ නොවුවහොත්, ඒවා දේශපාලන අවි ලෙස පමණක් ඉතිරි විය හැක.
ඉතිහාසයේ පාඩම: චෝදනා සහ සනාථ කිරීම
ශ්රී ලංකා ඉතිහාසයේ බොහෝ දූෂණ චෝදනා මතු වී ඇත. ඇතැම් වැදගත් නඩු අධිකරණ මගින් අවසන් කර ඇතත්, බොහෝ සිද්ධීන් දේශපාලන පරිවර්තන හේතුවෙන් අවසානයක් නොදුටුවාය.
එබැවින් අද වැදගත් ප්රශ්නය වන්නේ:
“මෙම චෝදනාවට ප්රමාණවත් සාක්ෂි තිබේද?”
සාක්ෂි නොමැතිව එය දේශපාලන කථාවක් පමණක් වේ. සාක්ෂි සහිතව ඉදිරිපත් වුවහොත්, එය ව්යුහගත ප්රතිසංස්කරණයකට මඟ පාදන හැකියාවක් ඇත.
ප්රජාතන්ත්රවාදයේ පරීක්ෂාව
ප්රජාතන්ත්රවාදී රටක:
-
ආණ්ඩුව විවේචන භාරගත යුතුය.
-
චෝදනා විමර්ශනය කිරීමට සූදානම් විය යුතුය.
-
මාධ්ය ස්වාධීනව ක්රියා කළ යුතුය.
එමෙන්ම:
නිගමනය
ආචාර්ය Ramanathan Archchuna මහතා විසින් පාර්ලිමේන්තුව තුළ NPP ආණ්ඩුවට දූෂණ චෝදනා කළ බව කියන සිදුවීම සැබවින් සිදුවී තිබේ නම්, එය සරල දේශපාලන සංවාදයක් පමණක් නොවේ. එය ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන විශ්වාසනීයත්වය, පාලන ප්රතිසංස්කරණ පොරොන්දු සහ 2022 අර්බුදයෙන් පසු බිහි වූ වෙනස්කම් පිළිබඳ දේශපාලන මාර්ගයේ සත්ය පරීක්ෂාවක් වේ.
එහෙත් ප්රජාතන්ත්රවාදයේ මූලික සූත්රය මෙයයි—“චෝදනාවක් සනාථ වූ විට පමණක් එය සත්යයක් බවට පත්වේ.”
ඒ දක්වා, මෙවැනි ප්රකාශ දේශපාලන වාද–විවාදයේ කොටසක් ලෙස සැලකිය යුතුය.
ශ්රී ලංකාව අද ප්රතිසාධන මාවතක ගමන් කරමින් සිටී. එම ගමන තුළ පාරදෘශ්යභාවය, වගකීම්භාවය සහ නීතියේ ආධිපත්යය තහවුරු කරගත හැකි නම් පමණක් “දූෂණ රහිත පාලනය” යන සංකල්පය ඉතිහාසයේ යථාර්ථයක් බවට පත්වනු ඇත.
No Comments Yet...