“சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்; பிரிவினைவாதத்திற்கு இனி இடமில்லை” என்ற சிறுவர் மற்றும் மகளிர் விவகார அமைச்சர் சாவித்திரி போல்ராஜ் அவர்களின் கருத்து, அரசியல் அறிவிப்பாக மட்டுமல்ல — ஒரு மதிப்பீட்டு அளவுகோலாகவும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

சமத்துவம்: அறிவிப்பா, அனுபவமா?

ஒரு ஜனநாயகத்தின் முதுகெலும்பு “சட்டத்தின் முன் சமத்துவம்”. இது அரசியலமைப்பின் மைய வாக்குறுதி. இன, மத, மொழி, பாலினம், சமூக நிலை — எந்த அடையாளமும் நீதியின் அணுகலை நிர்ணயிக்கக்கூடாது.

ஆனால் உண்மையான சோதனை, சட்டப்புத்தகத்தில் உள்ள வார்த்தைகள் அல்ல; காவல் நிலையத்தில், நீதிமன்றத்தில், நிர்வாக அலுவலகத்தில், குடிமகன் எதிர்கொள்ளும் அனுபவம் தான்.

• குற்றச்சாட்டுகள் அனைவருக்கும் ஒரே தரத்தில் விசாரிக்கப்படுகிறதா?

• அதிகாரம் கொண்டவர்களுக்கும், அதிகாரமற்றவர்களுக்கும் ஒரே வேகத்தில் நீதி கிடைக்கிறதா?

• பாலினம் அல்லது சமூக பின்னணி, தீர்ப்பின் பாதையை மாற்றுகிறதா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதிலே “சமத்துவம்” என்ற சொல்லுக்கு உயிரூட்டும்.

“பிரிவினைவாதம்” – ஒரு அரசியல் சொல்

“பிரிவினைவாதத்திற்கு இடமில்லை” என்பது தேசிய ஒருமைப்பாட்டை வலியுறுத்தும் வலுவான அரசியல் மொழி. போர் பின்னணியைக் கொண்ட சமூகங்களில், இது பாதுகாப்பு மற்றும் நிலைத்தன்மையின் மொழியாக இருக்கலாம்.

ஆனால் இங்கு நுணுக்கம் அவசியம்.

ஜனநாயகத்தில்:

• தன்னாட்சி கோரிக்கைகள்,

• உரிமை சார்ந்த அரசியல்,

• பிராந்திய சுயாட்சிக்கான விவாதங்கள்,

• மொழி அல்லது கலாச்சார அடையாளத்தின் பாதுகாப்பு,

இவை அனைத்தும் “பிரிவினைவாதம்” என்று ஒரே அடைப்புச் சொல்லில் அடைக்கப்படக்கூடாது.

தேசிய ஒருமைப்பாட்டை காக்கும் முயற்சி, கருத்து வேறுபாடுகளை ஒடுக்குவதால் வலுப்பெறாது. மாறாக, அவற்றை அரசியல் உரையாடலுக்குள் கொண்டு வந்து, சட்ட ரீதியான தீர்வுகளை உருவாக்குவதால் மட்டுமே நிலைத்ததாகும்.

சட்ட ஆட்சி மற்றும் அதிகாரம்

சட்ட ஆட்சி (Rule of Law) என்றால்:

• சட்டம் அனைவருக்கும் சமம்

• அதிகாரம் கொண்டவர்களும் சட்டத்தின் கீழ்

• நீதித்துறை சுயாதீனம்

• காவல்துறை மற்றும் நிர்வாகம் அரசியல் தாக்கத்திலிருந்து விடுபடுதல்

இவை நடைமுறையில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டால், பிரிவினைவாத அரசியலின் ஈர்ப்பு இயல்பாக குறையும். ஏனெனில் பெரும்பாலும் பிரிவினை அரசியல் உருவாகுவது அநீதியின் உணர்விலிருந்தே.

சமூக எதிரொலி

அமைச்சரின் அறிக்கை சிலருக்கு நம்பிக்கை அளிக்கலாம் —
நாடு நிலைத்த பாதையில் செல்கிறது என்ற உணர்வு.

மற்றவர்களுக்கு அது ஒரு எச்சரிக்கையாகவும் தோன்றலாம் —
அரசியல் உரிமைகள் குறுகப்படுமா என்ற அச்சம்.

இரண்டு உணர்வுகளும் ஜனநாயகத்தில் இயல்பானவை.

சமநிலை: எதிர்காலத்தின் சவால்

ஒரு அரசு ஒரே நேரத்தில் இரண்டு விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டும்:

1. தேசிய ஒருமைப்பாட்டை பாதுகாக்க வேண்டும்.

2. குடிமக்களின் அரசியல் மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

இந்த இரண்டிற்கும் இடையிலான சமநிலையே ஜனநாயகத்தின் தரத்தை நிர்ணயிக்கும்.

முடிவுரை

“சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்” என்பது ஒரு அரசியல் வாக்குறுதி மட்டுமல்ல; அது தினசரி அனுபவமாக மக்கள் உணர வேண்டிய உரிமை.

“பிரிவினைவாதத்திற்கு இடமில்லை” என்பது ஒரு தேசிய நிலைப்பாடு. ஆனால் ஜனநாயக உரிமைகளுக்கு இடமில்லை என்பதல்ல.

ஒரு நாட்டின் வலிமை அதன் ஒரே குரலில் இல்லை; பல குரல்களை பாதுகாப்பதில்தான்.
அந்த பாதுகாப்பு, உண்மையான சமத்துவத்தின் மூலம் மட்டுமே சாத்தியம்.