தெரிவுசெய்யப்பட்ட நீதியும் சிதைக்கப்படும் அரச சேவையும்

சமன் ஏகநாயக்க வழக்கு: இலங்கையின் நிர்வாக அரசியலின் ஆழமான பின்னணி

ஒரு நாட்டின் ஜனநாயகம், அதன் அரசியல் தலைவர்களால் மட்டுமல்ல; அதைச் சுமக்கும் நிர்வாக இயந்திரத்தின் நேர்மை, சுதந்திரம், தொழில்முறைத் தன்மையால் அளவிடப்படுகிறது.
இலங்கையில் இன்று எழுந்துள்ள சமன் ஏகநாயக்க விவகாரம், ஒரு தனிநபர் தொடர்பான வழக்காக மட்டுமல்ல; அரச சேவையின் எதிர்காலம், நீதியின் சமநிலை, அரசியல் அதிகாரத்தின் எல்லைகள் ஆகிய அனைத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்கும் விசாரணை தருணமாக மாறியுள்ளது.

முன்னாள் ஜனாதிபதி செயலாளர் சமன் ஏகநாயக்க விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க வெளிப்படையாகக் குரல் கொடுத்திருப்பது, இந்த விவகாரத்தை ஒரு சாதாரண சட்ட நடவடிக்கையை விட அரசியல்–நிர்வாக மோதலின் மையத்துக்கே இழுத்துவந்துள்ளது.

1. சமன் ஏகநாயக்க யார்?

சமன் ஏகநாயக்க, இலங்கை அரச சேவையின் பழைய தலைமுறையைச் சேர்ந்த மூத்த நிர்வாக அதிகாரி.
அரசியல் மேடைகளில் பிரபலமாகத் தோன்றாதவர்.
தொலைக்காட்சி விவாதங்களிலும் சமூக ஊடகங்களிலும் பெயர் பேசப்படாதவர்.

ஆனால் அதுவே அவரது அடையாளம்.

அமைதியான நிர்வாகம், விதிமுறைகளுக்குள் செயல்படுதல், அரசியல் அழுத்தங்களுக்கு மத்தியில் கூட கோப்புகளின் மொழியில் பேசுதல் — இதுவே அவரைப் பற்றி பல மூத்த அரச ஊழியர்கள் கூறும் ஒரே வர்ணனை.

அவர் பணியாற்றிய காலகட்டங்களில், பல அரசுகள் மாறின.
ஜனாதிபதிகள் மாறினர்.
அமைச்சர்கள் வந்தும் போயும் இருந்தனர்.
ஆனால் அரச சேவை தொடர்ச்சியாக இயங்க வேண்டுமென்பதே அவரது நிர்வாகக் கோட்பாடு.

2. குற்றச்சாட்டு என்ன?

2023 ஆம் ஆண்டு, அப்போது ஜனாதிபதியாக இருந்த ரணில் விக்கிரமசிங்க மேற்கொண்ட வெளிநாட்டு பயணத்திற்காக அரச நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டமை தொடர்பாகவே சமன் ஏகநாயக்க மீது விசாரணை ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

இந்த ஒதுக்கீடு:

• அமைச்சரவையின் அறிவுறுத்தலின்படியா?

• வழக்கமான நிர்வாக நடைமுறைகளுக்குள் நடந்ததா?

• அல்லது அதிகார மீறலா?

என்பதே விசாரணையின் மையம்.

இங்கே முக்கியமான கேள்வி ஒன்று உள்ளது:

👉 ஒரு ஜனாதிபதி செயலாளர், அரச தலைவர் வழங்கும் நிர்வாக உத்தரவுகளை செயல்படுத்தியதற்காக, தனிப்பட்ட குற்றப்பொறுப்புக்குள் இழுக்கப்பட முடியுமா?

இந்தக் கேள்வி, இலங்கையின் நிர்வாக வரலாற்றில் புதிதல்ல.

3. இலங்கையின் நிர்வாக மரபு: “அரசியல் முடிவு – நிர்வாக செயல்பாடு”

இலங்கையில், குறிப்பாக 1978 அரசியலமைப்பிற்குப் பிறகு,
ஜனாதிபதியின் அதிகாரம் நிர்வாக இயந்திரத்தின் உச்சியில் அமர்த்தப்பட்டது.

அந்த அமைப்பில்:

• அரசியல் முடிவுகள் → ஜனாதிபதி / அமைச்சரவை

• நிர்வாக செயல்பாடு → செயலாளர்கள் / அரச அதிகாரிகள்

என்பதே வழக்கம்.

இந்தப் பிரிவை மீறி,
நிர்வாக அதிகாரிகளை அரசியல் முடிவுகளுக்காக பின்னர் தண்டிப்பது
இலங்கையில் அடிக்கடி நடந்த ஒரு நடைமுறை அல்ல.

அப்படியானால்,
ஏன் இப்போது?

4. தெரிவுசெய்யப்பட்ட நீதியா?

சந்திரிகா குமாரதுங்க குறிப்பிட்ட “When Justice Becomes Selective” என்ற கட்டுரை, இந்தக் கேள்வியை நேரடியாக எழுப்புகிறது.

👉 இதேபோன்ற நிதி ஒதுக்கீடுகள்:

• கடந்த அரசுகளிலும் நடந்துள்ளன

• பல ஜனாதிபதிகளின் காலத்திலும் நடந்துள்ளன

• பல செயலாளர்களின் கையெழுத்துடன் நடந்துள்ளன

ஆனால்:

• அவர்கள் எத்தனை பேர் விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்டனர்?

• எத்தனை பேர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்?

இந்தக் கணக்கீடு இல்லாமல்,
ஒரு வழக்கை மட்டும் தனித்தெடுத்து முன்னிலைப்படுத்துவது,
தேர்ந்தெடுத்த நீதியாக (Selective Justice) பார்க்கப்படுவதற்கான அபாயத்தை உருவாக்குகிறது.

5. சந்திரிகா ஏன் குரல் கொடுக்கிறார்?

சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க,
இலங்கை அரசியலில் அரசியலும் நிர்வாகமும் எங்கு மோதுகின்றன என்பதை நேரடியாக அனுபவித்தவர்.

அவரது காலத்திலும்:

• அரசியல் அழுத்தங்கள் இருந்தன

• நிர்வாக தவறுகள் நடந்தன

• ஆனால் அரச சேவையை முழுமையாக குற்றவாளி ஆக்கும் நடைமுறை அவர் காலத்தில் அரிதாகவே இருந்தது

அவர் கூறுவது தெளிவானது:

“அரசியல் தலைவர்கள் தவறலாம்.
ஆனால் அரச சேவையைப் பாதுகாக்காமல் ஒரு நாடு இயங்க முடியாது.”

இந்தக் குரல்,
சமன் ஏகநாயக்க ஒருவருக்காக மட்டுமல்ல;
முழு அரச சேவைக்காக எழுப்பப்பட்ட எச்சரிக்கை.

6. தற்போதைய அரசின் அணுகுமுறை

தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP) அரசு,
ஊழலுக்கு எதிரான போராட்டத்தை தனது அரசியல் அடையாளமாக முன்வைத்துள்ளது.

அது மக்களிடையே:

• நம்பிக்கையையும்

• எதிர்பார்ப்பையும்

• ஒருவகை அரசியல் விடுதலையையும்

உருவாக்கியுள்ளது.

ஆனால் விசாரணை அரசியலாக மாறும் போது,
அந்த நம்பிக்கையே கேள்விக்குறியாகிறது.

👉 ஊழல் ஒழிப்பு:

• அமைப்புசார் சீர்திருத்தமா?

• அல்லது அரசியல் எதிரிகளை கட்டுப்படுத்தும் கருவியா?

இந்த சந்தேகம் எழும் தருணமே ஆபத்தானது.

7. அரச சேவையின் மனநிலை

இந்த வழக்கின் அமைதியான பாதிப்பு
அரச அலுவலகங்களில் உணரப்படுகிறது.

பல மூத்த அதிகாரிகள் இன்று கேட்கும் கேள்வி:

“நாளை அரசியல் உத்தரவை செயல்படுத்தினால்,
ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதற்காக நான் சிறைக்குச் செல்ல வேண்டுமா?”

இந்த பயம்:

• முடிவுகளை தாமதப்படுத்தும்

• கோப்புகளை உறைய வைக்கும்

• நிர்வாக செயல்திறனை அழிக்கும்

ஒரு அரச சேவை, பயத்தின் அடிப்படையில் இயங்கத் தொடங்கினால்,
அது ஜனநாயகத்திற்கு மறைமுக மரண தண்டனை.

8. வடக்கு–கிழக்கு பார்வை

வடக்கு–கிழக்கில்,
அரச சேவை எப்போதுமே அரசியல் சந்தேகத்தின் கீழ் இயங்கியுள்ளது.

அங்கு:

• அதிகாரிகள் அரசியல் மாற்றங்களுக்கேற்ப இடமாற்றப்பட்டுள்ளனர்

• விசாரணைகள் அரசியல் சாயலுடன் நடந்துள்ளன

• சட்டம் சமமாக அமல்படுத்தப்படவில்லை என்ற அனுபவம் பரவலாக உள்ளது

அதனால்,
சமன் ஏகநாயக்க வழக்கு,
வடக்கு–கிழக்கில் வாழும் மக்களுக்கு புதியதாகத் தோன்றவில்லை.

அவர்களுக்கான கேள்வி இது:

👉 “இது உண்மையில் நீதியா,
அல்லது அதிகாரம் மாறியபின் நடக்கும் பழைய கணக்குத் தீர்வா?”

9. அரசியல் பொறுப்பும் நிர்வாகப் பொறுப்பும்

இந்த வழக்கு,
இலங்கையில் நீண்ட காலமாகத் தவிர்க்கப்பட்ட கேள்வியை மீண்டும் எழுப்புகிறது:

அரசியல் முடிவுகளுக்கான பொறுப்பு யாருக்கு?
தீர்மானம் எடுத்தவர்களுக்கா,
அதை செயல்படுத்தியவர்களுக்கா?

இந்த வரையறை தெளிவுபடுத்தப்படாமல்:

• ஊழல் ஒழிப்பும் சாத்தியமில்லை

• அரச சேவையின் பாதுகாப்பும் சாத்தியமில்லை

10. முடிவுரை: ஒரு வழக்கு – ஒரு திருப்புமுனை

சமன் ஏகநாயக்க வழக்கு,
ஒரு தனிநபரின் சட்டப் போராட்டமாக மட்டுமே முடிந்தால்,
இது ஒரு தவறவிட்ட வாய்ப்பாக மாறும்.

ஆனால்:

• நிர்வாக–அரசியல் எல்லைகள் தெளிவுபடுத்தப்பட்டால்

• நீதியின் சமநிலை உறுதி செய்யப்பட்டால்

• ஊழல் ஒழிப்பு அனைவருக்கும் சமமாக அமல்படுத்தப்பட்டால்

இந்த வழக்கு,
இலங்கையின் ஜனநாயக மறுசீரமைப்பின் திருப்புமுனையாக மாறலாம்.

சந்திரிகா குமாரதுங்க சொன்னது போல,

“இந்த வீழ்ச்சியை மாற்றும் பொறுப்பு
இறுதியில் மக்களிடமே உள்ளது.”

அந்தப் பொறுப்பு,
நீதியை கேள்விக்குள்ளாக்குவதிலிருந்து தொடங்குகிறது —
ஆனால் அரச சேவையை அழித்துவிட்டு அல்ல.